دانشگاه مرگ پارت دهم

《ن..نه ..خودم..》
دستم رو گذاشتم رو لبش باید این لجباز رو ساکت میکردم :《گفتم برات انجامش میدم 》
سرش رو تکون داد دستم رو برداشتم ،رفتم رو میز و چهار زانو نشستم پشتش
موهاش بوی خوبی میداد درخشان بود و زیبا از پدرش ممنونم که چنین دختر قشنگی ساخته و ازش متنفرم که رهاش کرده و رفته دستم رو گذاشتم رو شونه اش :《کش روبده عزیز》
《ب..بیا》
کش رو وازش گرفتم و شروع کردم موهاش رو جمع کردن دستم که به گردنش می‌خورد نور مور میشد ،دختره ی خجالتی، موهاش رو دم اسبی و شل بستم چونه ام رو گذاشتم رو شونه اش که با تعجب برگشت سمت من دماغم رو چین دادم و مالوندم به گردنش که خودش رو عقب کشید
مین سو:《داری چی کار میکنی؟چرا داری عجیب رفتار میکنی ؟》
《فقط خواستم ..یکم بیشتر به دختر مورد علاقه ام نزدیک بشم ،دوست نداری ؟》
《ف..فقط عادت ندارم..م》
صدای یکی از دانشجو ها مکالمه مون رو قطع کرد :《اگر...اگر هرکی زخمی بشه توسط هیولا خورده میشه ،پس چرا مین سو هنوز طوریش نشده ؟اصلا چرا باید کنار ما باشه اون خطر ناکه!》
راستش خودم هیچ وقت به این موضوع توجه نکردم .
نگاهی به جونگ هیون تو اشپز خونه کردم ،اونم توجهش به حرف دانشجو جالب شده بود یه پسر بود کمی تپل با عینک و بهش می‌خورد ازمون بزرگ تره
لرزش بدن مین سو رو جلوی خودم حس کردم دستش رو گرفتم و فشار دادم
《جوابی ندارین بدین ؟》
جونگ هیون اومد بیرون اروم ولی عصبانیت که فقط من میتونم بوش رو حس کنم:《چیه توقع داری بفرستیمش بیرون ؟بعدشم اگر خطری بود تو این چند وقت نشون میداد،ندیدی زخم اون پسر چقدر زود ترمیم شد ؟》
توی چونه زنی جونگ هیون ازم بهتر بود
《اون خطر ناکه من میترسم 》
جونگ هیون :《چقدر..مضخرف اون دختر زمانی که تو داشتی تو ترس خودت زندگی می‌کردی اومد و براتون غذا و وسایل جور کرد الان میخواین بگین به خطر میندازتون ؟》
باید حرف میزدم باید ازش دفاع میکردم《مین سو زخمش هنوز سر جاشه ،هیچ علامتی نداره همه چیش طبیعیه ،اگر واقعا میترسین برین بیرون و ببینید از یه دختر نباید بترسین، از اون موجود بیرون باید برترسین 》
دست مین سو رو گرفتم و از رو میز اومدیم پایین رفتیم تو اشپز خونه ،صدای دانشجو ها بلند شده بود میخواستن مین سو بره بیرون کشیدمش یه کنار و گفتم :《هودیت رو در بیار 》
فاصله ی تنم باهاش کلا سه سانت بود عصبی بودم ترسیده بود مردمک چشم هاش میلرزید مثل موج های دریا بی قرار به ابن طرف و اون طرف میرفت《مین سو خواهش میکنم هودیت رو در بیار میخوام ثابت کنم تو خطری نداری》
لرزون هودیش رو در آورد بازوی چپش هنوز باندپیچی داشت خودن بسته بودمش چسبش رو باز کردم ک باند رو ور داشتم زخم هنوز تازه بود حتی زره ای جوش نخورده بود 《نگاه کن مین سو ,تو خطری نداری ..سالمی》
《چ..چطوری تضمین میکنی؟》
《چی؟》
《چطوری...مطمئنی من خطری ندارم، ممکنه هر لحظه...نه نمیمونم ...ممکنه برای همه ی دانشجو ها خطر درست کنم میرم بیرون 》
هلم داد و از جلوم رد شد رفتم دنبالش و مچش رو گرفتم و برش گردوندم سمت خودم :《یعنی چی میرم بیرون مین سو جان ؟اگر اگر..》
《من میتونم از خودم مواظبت کنم ،ولی نمیتونم تضمین کنم هیچکس به خاطرم به خطر نمیوفته》
بعد از تموم شدن حرف مین سو اومدم حرف بزنم که صدای داد جونگ هیون رفت بالا شاید بعد از سال هت برای اولین بار داد زده بود:《همتون خفه خون بگیرین !(داد)》
دویدیم بیرون که همون دانشجوی اول که بحث رو شروع کرد اومد سمتمون انگشت اشاره اش به سمت مین سو بود:《تو..تو باید بری بیرون ،تو برای همه خطری..تو》
ادامه دارد
دیدگاه ها (۴)

دیر فهمیدم دیر خواستمتپارت پنجم ا.ت پوشه‌ی خاک‌گرفته رو از ر...

پارت ۱ویو تهیونگ:سلام من کیم تهیونگ هستم ۲۹ سالمه و تو یک کا...

انتقام در لباس عشق:)پارت 3(ویو چه‌وون)هنوز از اتاق تهیونگ بی...

وقتی ا ن تو رو به سرپرستی میگیره و...p23 ا.ت . کبودی ؟ کو ک...

✥𝓜𝓨 𝓝𝓤𝓡𝓢𝓔(𝓟𝓐𝓡𝓣3۴🦋)✥(ویو جئون جونگ کوک)آخر پتو رو برداشتم و ر...

𝐓𝐫𝐨𝐮𝐛𝐥𝐞 𝐋𝐨𝐯𝐞 | عشق دردسرساز𝐏𝐚𝐫𝐭 :𝟏هر روز صبح، وقتی می‌رسیدی ...

ویو جونگ کوک صبح:از خواب بیدار شدم و یاد اتفاق های دیروز افت...

پارت ۲۶

پارت ۲ویو جونگ کوک:از خواب بیدار شدم و رفتم یه دوش ده مینی گ...

پارت ۲تهیونگ:خب تو پروندت نوشته که یکی رو کشتی.جونگ کوک:هوم ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط