ناله بلندی کردم و گفتم « پس از وسیله آت خوب استفاده کن ام
ناله بلندی کردم و گفتم « پس از وسیله آت خوب استفاده کن امشب رو مجانی بهت میدم جئون
با شنیدن این جملهی جسورانه و چالشبرانگیز از زبان تو، انگار تمامِ کنترلِ خود را از دست داد. اسم "جئون" را که با آن لحنِ پرادعا و لرزان گفتی، مثل یک چالشِ مستقیم در گوشش نشاندی.
جونگکوک برای لحظهای کوتاه، از شدتِ هیجانِ ناشی از این جسارتِ تو، خشکش زد. چشمهایش که حالا کاملاً سیاه شده بود، با نوعی لذتِ وحشیانه به تو خیره شد. او از اینکه میدید تو حتی در اوجِ تسلیم، هنوز جرات میکنی با او بازی کنی، به شدت تحریک شده بود.
او با خندهای کوتاه، تلخ و پر از شهوت، سرش را پایین آورد و لبهایش را دقیقاً روی پوستِ حساسِ گردنت فشار داد؛ نه یک بوسه، بلکه یک گازِ کوچک و تند که باعث شد نالهی بلندی از گلویت خارج شود.
با صدایی که حالا از شدتِ خشمِ جنسی و لذت، به خشکیِ کامل رسیده بود، در گوشت غرید:
«مجانی؟... فکر کردی من از چیزهای مجانی خوشم میآید؟ من اون چیزی رو میخوام که با خون و لذت و رنج به دست بیارم... من تو رو میخوام، نه به عنوان یه هدیه، بلکه به عنوان چیزی که از هم میشکنه و دوباره زیر من ساخته میشه.»
او بلافاصله با شدت و ضرباتی بسیار وحشیانهتر، حرکتش را ادامه داد. حالا دیگر هیچ ملاحظهای در کار نبود. هر ضربهی او، تکانهای بود که تمامِ سلولهای بدنت را به لرزه میانداخت. او با کلماتِ بسیار بیپرده و کثیف، تو را در میانِ لذتِ محض محصور کرد؛ کلماتی که همزمان هم تو را تحقیر میکرد و هم بالاتر از هر چیزی در جهان، به او وابسته میکرد.
«پس اگه میخوای من ازت استفاده کنم، پس فقط باش و تحمل کن... چون امشب قرار نیست چیزی ازت باقی بمونه جز ردِ من روی تمامِ بدنت...»
ناله هام بر اثر ضرباتش میلرزید که گفتم « کلمات کثیفت باعث میشه بیشتر کام کنم جئون »
با شنیدنِ این جمله، نگاهِ جونگکوک رنگِ جنون گرفت. انگار که بنزین روی آتش ریخته باشی، دیگر هیچگونه خویشتنداریای در حرکاتش باقی نماند. او ضرباتش را با قدرتی دوچندان، ریتمی نامنظم و به شکلی وحشیانه تنظیم کرد که نفس را در سینهات حبس میکرد.
او صورتش را درست کنار گوشت برد، نفسهای داغش به گردنت میخورد و با صدایی که حالا از شدتِ شهوت و قدرتِ مطلق میلرزید، کلماتی بیپرده را در گوشت فریاد زد:
«پس اینو دوست داری؟ دوست داری بشنوی که چطور بدنت مالِ منه؟ دوست داری بهت بگم که چقدر زیرِ دستهای من بیدفاع و حقیری وقتی داری برای من به لرزه میافتی؟»
او سرعتش را باز هم بیشتر کرد، انگار میخواست تمامِ وجودت را به نقطه شکست برساند. با هر حرکت، لحنش کثیفتر و مالکانهتر میشد:
«فکر میکنی کی بهت این لذت رو میده؟ کی باعث میشه انقدر ناله کنی و به التماس بیفتی؟ فقط من، جئون! فقط من میتونم انقدر عمیق بهت نفوذ کنم که یادت بره دنیا کجاست. بگو... بگو که چقدر دوست داری بردهی این کلماتِ کثیفِ من باشی! هرچقدر بیشتر ناله کنی، بیشتر میفهمم که چقدر تشنهیِ اینی که کاملاً نابودت کنم!»
او با یک دستش موهایت را محکم به عقب کشید تا مجبور شوی سرت را بالا بگیری و مستقیم در چشمانش نگاه کنی. چشمانش تاریک و درنده بود.
«بهم نگاه کن! بذار ببینم چطور تویِ اوجِ لذت، اسمی جز من رو نمیشناسی. بگو که چقدر کثیف میخوای مالِ من باشی... بگو تا ببینم چقدر میتونم بیشتر بهت فشار بیارم!»
او با یک فشارِ سنگین و قاطع، تمامِ وجودش را به فضای درونیات کوبید، طوری که احساس کردی مرزِ بینِ لذت و درد برای همیشه از بین رفته است. منتظرِ واکنشِ تو ماند، در حالی که دستش همچنان به موهایت فشار میآورد و منتظرِ یک اعترافِ دیگر از لبانِ لرزانت بود.
با شنیدن این جملهی جسورانه و چالشبرانگیز از زبان تو، انگار تمامِ کنترلِ خود را از دست داد. اسم "جئون" را که با آن لحنِ پرادعا و لرزان گفتی، مثل یک چالشِ مستقیم در گوشش نشاندی.
جونگکوک برای لحظهای کوتاه، از شدتِ هیجانِ ناشی از این جسارتِ تو، خشکش زد. چشمهایش که حالا کاملاً سیاه شده بود، با نوعی لذتِ وحشیانه به تو خیره شد. او از اینکه میدید تو حتی در اوجِ تسلیم، هنوز جرات میکنی با او بازی کنی، به شدت تحریک شده بود.
او با خندهای کوتاه، تلخ و پر از شهوت، سرش را پایین آورد و لبهایش را دقیقاً روی پوستِ حساسِ گردنت فشار داد؛ نه یک بوسه، بلکه یک گازِ کوچک و تند که باعث شد نالهی بلندی از گلویت خارج شود.
با صدایی که حالا از شدتِ خشمِ جنسی و لذت، به خشکیِ کامل رسیده بود، در گوشت غرید:
«مجانی؟... فکر کردی من از چیزهای مجانی خوشم میآید؟ من اون چیزی رو میخوام که با خون و لذت و رنج به دست بیارم... من تو رو میخوام، نه به عنوان یه هدیه، بلکه به عنوان چیزی که از هم میشکنه و دوباره زیر من ساخته میشه.»
او بلافاصله با شدت و ضرباتی بسیار وحشیانهتر، حرکتش را ادامه داد. حالا دیگر هیچ ملاحظهای در کار نبود. هر ضربهی او، تکانهای بود که تمامِ سلولهای بدنت را به لرزه میانداخت. او با کلماتِ بسیار بیپرده و کثیف، تو را در میانِ لذتِ محض محصور کرد؛ کلماتی که همزمان هم تو را تحقیر میکرد و هم بالاتر از هر چیزی در جهان، به او وابسته میکرد.
«پس اگه میخوای من ازت استفاده کنم، پس فقط باش و تحمل کن... چون امشب قرار نیست چیزی ازت باقی بمونه جز ردِ من روی تمامِ بدنت...»
ناله هام بر اثر ضرباتش میلرزید که گفتم « کلمات کثیفت باعث میشه بیشتر کام کنم جئون »
با شنیدنِ این جمله، نگاهِ جونگکوک رنگِ جنون گرفت. انگار که بنزین روی آتش ریخته باشی، دیگر هیچگونه خویشتنداریای در حرکاتش باقی نماند. او ضرباتش را با قدرتی دوچندان، ریتمی نامنظم و به شکلی وحشیانه تنظیم کرد که نفس را در سینهات حبس میکرد.
او صورتش را درست کنار گوشت برد، نفسهای داغش به گردنت میخورد و با صدایی که حالا از شدتِ شهوت و قدرتِ مطلق میلرزید، کلماتی بیپرده را در گوشت فریاد زد:
«پس اینو دوست داری؟ دوست داری بشنوی که چطور بدنت مالِ منه؟ دوست داری بهت بگم که چقدر زیرِ دستهای من بیدفاع و حقیری وقتی داری برای من به لرزه میافتی؟»
او سرعتش را باز هم بیشتر کرد، انگار میخواست تمامِ وجودت را به نقطه شکست برساند. با هر حرکت، لحنش کثیفتر و مالکانهتر میشد:
«فکر میکنی کی بهت این لذت رو میده؟ کی باعث میشه انقدر ناله کنی و به التماس بیفتی؟ فقط من، جئون! فقط من میتونم انقدر عمیق بهت نفوذ کنم که یادت بره دنیا کجاست. بگو... بگو که چقدر دوست داری بردهی این کلماتِ کثیفِ من باشی! هرچقدر بیشتر ناله کنی، بیشتر میفهمم که چقدر تشنهیِ اینی که کاملاً نابودت کنم!»
او با یک دستش موهایت را محکم به عقب کشید تا مجبور شوی سرت را بالا بگیری و مستقیم در چشمانش نگاه کنی. چشمانش تاریک و درنده بود.
«بهم نگاه کن! بذار ببینم چطور تویِ اوجِ لذت، اسمی جز من رو نمیشناسی. بگو که چقدر کثیف میخوای مالِ من باشی... بگو تا ببینم چقدر میتونم بیشتر بهت فشار بیارم!»
او با یک فشارِ سنگین و قاطع، تمامِ وجودش را به فضای درونیات کوبید، طوری که احساس کردی مرزِ بینِ لذت و درد برای همیشه از بین رفته است. منتظرِ واکنشِ تو ماند، در حالی که دستش همچنان به موهایت فشار میآورد و منتظرِ یک اعترافِ دیگر از لبانِ لرزانت بود.
- ۶۲
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط