بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
ذهن شفاف :
روزی کسی از سر صدق گفت: چه کنم که محتویات ذهنم را عوض کنم؟!
به او گفتم: عوض کردن؟! عوض کردن دیگر چه صیغه ای است! تو باید آنها را دور بریزی. از آنها خالی شوی. عوض کردن که راه چاره نیست. از چاله در آمدن و به چاه افتادن است. ذهن باید آزاد و رها باشد.
چون شیشه ای پاک و شفاف باشد. تنها چنین ذهنی است که دریافت ها و پرداخت هایش واقعی است. ذهن روشن، چون شیشه ای بی لک و بی غبار است. بی قضاوت است. اینکه بخواهی محتویات ذهنت را با محتویات دیگری عوض کنی، دوباره خود را به تاریکی دیگری انداخته ای. و مشکل همچنان باقی است. ابتدای سلوک، وداع با هر ذهنیتی است.
ذهن با ذهنیتی دیگر درست نمی شود. ذهن را باید دمادم خالی کرد و خالی نگه داشت. درست شدنش، خالی بودنش است.
و آنگاه نورِ هستی، به تمامی در وجودت راه یافته و جریان می یابد. این تمام قصه است.
غیب را با ذهن خود آلوده نکن! :
اینکه نمی دانیم پس از مرگ، برایمان چه پیش می آید بسیار هیجان انگیز است. به واقع تمام لطف و زیبایی اش به همین است. آنها که برای حیات پس از مرگشان تئوری پردازی می کنند، ذهنیت خودشان را فرافکنی می کنند. و ذهنیت تو، حقیقت نیست، ذهنیت توست.
درشگفتم از کسانی که در همین دنیا، نمی دانند که ساعتی بعد برایشان چه پیش می آید اما مرتب برای حیات واپسین قلمفرسایی می کنند!
ای دوست! دست از وسوسه غیبگویی بردار و غیب اندیشی را کنار بگذار. غیب را با ذهن خود آلوده نکن. جریان زندگی را بپذیر و با آن جاری شو که تمام آگاهی در همین جاری شدن است.
پروردگارا، نورا، وجودا ما را از این زندگیِ خفقان‌آور ذهنی و از برداشت‌ها و باورهای ناصوابش رهایی بخش. فضای حیات‌مان را غنی‌تر و گسترده‌تر کن و بخشندگی بیشتری نشانمان ده. برحمتک یا ارحم‌ الرٰحمین