part 77
part 77
همه نشسته بودن تو سالن و آلینا کنار نامجون بود و داشت براش کتاب میخوند و موهاشو نوازش میکرد آلینا هم بازوی نامجون رو چسبیده بود و سرشو گذاشته بود روش.
& داداش
نامجون« جانم؟ »
& صداتون خیلی آرامش بخشه
نامجون« واقعا؟ »
& اوهم
جین« چیکار میکنید شما دوتا اینجوری؟ حسودیم شدا»
آلینا خندید
& داداش نامجون داره برام کتاب میخونه
جیهوپ« اوو چه داداش خوبی داری»
جونگکوک اومد نشست پیش آلینا و اونو نشوند رو پاهاش و بغلش کرد.
جونگکوک« خوب حالا برای منم بخون»
& عه داداش
یونگی« کاری نداشته باش آلینا اون هنوزم بچست»
آلینا به حرف یونگی خندید و سرشو تکیه داد به جونگکوک و به نامجون گوش داد.
بعد از چند مین کتاب خوندن نامجون تموم شد.
نامجون« خوب تموم شد»
& وایی خیلی قشنگ بود داداش نامجون
نامجون« خوشحالم دوستش داشتی کوچولو»
با اینکه قصه تموم شده بود اما جونگکوک هنوزم آلینا رو تو بغلش نگه داشته بود و دستاشو حلقه کرده بود دور شونه های ظریفش.
جین«کوک اگه میخوای ولش کن دیگه بچه خفه شد»
جونگکوک« نوچ،راحتم »
جیمین« وا اذیت میشه »
جونگکوک« عه نمیخوام دیگه من کل روز این فسقلی رو ندیدم، بعدشم داداشی اذیت میشه الان؟»
& نه داداش
تهیونگ« آخ آخ دیگه کوک گیر بده به یه چیزی ول نمیکنه امیدوارم تا آخر شب سالم بمونی آلینا»
جونگکوک آلینا رو آروم آروم تو بغلش تکون میداد و دستاشو به صورت نوازش وار میکشید روی شونه ها و دستاش؛ آلینا که بدنش زخمی بود از فشاری که دست جونگکوک روی بدنش می آورد اذیت میشد،اول چیزی نگفت چون زیاد نبود دردش اما بعد از یه مدت بیشتر شد و هر بار که نوازشش میکرد نا محسوس بدنشو جمع میکرد و فکر میکرد کسی متوجه این نمیشه اما جونگکوک همون اول فهمید ولی هنوز متوجه نشده بود که برای چیه اول فکر کرد سردش شده ولی وقتی بقیه هم کم کم دیدن این رفتارش رو متوجه شدن به خاطر فشار دست جونگکوکه.
یونگی اولین نفری بود که اقدام کرد و چون پیش جونگکوک نشسته بود دستشو حلقه کرد دور مچش و دستاشو از دور آلینا باز کرد،جونگکوک اولش نفهمید دلیلش چی بود ولی وقتی که دید آلینا دیگه خودشو جمع نمیکنه فهمید تقصیر اون بوده و سریع دستاشو کامل از بدنش فاصله داد.
آلینا که متوجه سنگینی نگاه بقیه روش شده بود معذب شد.
& چیزی شده؟
جیهوپ« داداشی جاییت درد میکنه؟»
& نه،چطور؟
جیمین« مثلا بدنت؟ چیزی هست که اذیتت کنه؟»
،
آلینا که متوجه شده بود که شک کردن سعی کرد طفره بره.
& نه خوبم،چرا میپرسید اینو؟
نامجون که یکم بیشتر بهش دقت کرد متوجه لباس اور سایز و چند لایش شد،با اینکه دمای خونه خوب بود براش عجیب بود یکم که چرا اینو پوشیده.
نامجون« خوشگلم سردته؟»
& نه داداش هوا خوبه
نامجون« پس چرا این لباسو پوشیدی؟»
پسرا متوجه منظورش شدن.
& هیچی فقط دوست داشتم اینو بپوشم.
پسرا داشتن با نهایت دقت رفتار میکرد درست مثل بند باز ناشی که روی یه طناب نازک با وجود اینکه زیر پاش گودال آتیش هست و مجبوره سالم بره اون طرف پل.
دلشون نمی‌خواست بهش حس کنترل گری و نا امنی بدن از طرفی هم باید متوجه مشکلشون میشد.
جین« قشنگم میشه یه لحظه در بیاری سویشرت رو؟»
آلینا ترسید!
رنگش پرید،بند انگشتانش یخ زدن و چهرش پریشون شد.
& آخه چرا؟ یهویی چیشد؟
جونگکوک برای اینکه دوباره امنیت رو به رابطشون برگردونه موهاشو نوازش کرد و دستشو آروم گرفت و نازش کرد.
جونگکوک« آلینا جونم ما اصلا دلمون نمیخواد ترو اذیت کنیم یا بترسی فقط میخوایم خواهش کنیم که اگه میشه سویشرتت رو در بیاری،اونم تا وقتی خودت نخوای ما نمیتونیم مجبورت کنیم عزیزم»
آلینا که دید واقعا نگرانش هستن چاره ای براش نموند،زیپر سویشرتش رو آروم باز کرد و با کمک جونگکوک سویشرت رو کامل از تنش در آورد که موند یه کراپ جذب کوتاه که آستیناش تا بالای بازوش بود.
اون موقع بود که اعضا چیزی که نباید میدیدن رو دیدن!
ادامه دارد...
همه نشسته بودن تو سالن و آلینا کنار نامجون بود و داشت براش کتاب میخوند و موهاشو نوازش میکرد آلینا هم بازوی نامجون رو چسبیده بود و سرشو گذاشته بود روش.
& داداش
نامجون« جانم؟ »
& صداتون خیلی آرامش بخشه
نامجون« واقعا؟ »
& اوهم
جین« چیکار میکنید شما دوتا اینجوری؟ حسودیم شدا»
آلینا خندید
& داداش نامجون داره برام کتاب میخونه
جیهوپ« اوو چه داداش خوبی داری»
جونگکوک اومد نشست پیش آلینا و اونو نشوند رو پاهاش و بغلش کرد.
جونگکوک« خوب حالا برای منم بخون»
& عه داداش
یونگی« کاری نداشته باش آلینا اون هنوزم بچست»
آلینا به حرف یونگی خندید و سرشو تکیه داد به جونگکوک و به نامجون گوش داد.
بعد از چند مین کتاب خوندن نامجون تموم شد.
نامجون« خوب تموم شد»
& وایی خیلی قشنگ بود داداش نامجون
نامجون« خوشحالم دوستش داشتی کوچولو»
با اینکه قصه تموم شده بود اما جونگکوک هنوزم آلینا رو تو بغلش نگه داشته بود و دستاشو حلقه کرده بود دور شونه های ظریفش.
جین«کوک اگه میخوای ولش کن دیگه بچه خفه شد»
جونگکوک« نوچ،راحتم »
جیمین« وا اذیت میشه »
جونگکوک« عه نمیخوام دیگه من کل روز این فسقلی رو ندیدم، بعدشم داداشی اذیت میشه الان؟»
& نه داداش
تهیونگ« آخ آخ دیگه کوک گیر بده به یه چیزی ول نمیکنه امیدوارم تا آخر شب سالم بمونی آلینا»
جونگکوک آلینا رو آروم آروم تو بغلش تکون میداد و دستاشو به صورت نوازش وار میکشید روی شونه ها و دستاش؛ آلینا که بدنش زخمی بود از فشاری که دست جونگکوک روی بدنش می آورد اذیت میشد،اول چیزی نگفت چون زیاد نبود دردش اما بعد از یه مدت بیشتر شد و هر بار که نوازشش میکرد نا محسوس بدنشو جمع میکرد و فکر میکرد کسی متوجه این نمیشه اما جونگکوک همون اول فهمید ولی هنوز متوجه نشده بود که برای چیه اول فکر کرد سردش شده ولی وقتی بقیه هم کم کم دیدن این رفتارش رو متوجه شدن به خاطر فشار دست جونگکوکه.
یونگی اولین نفری بود که اقدام کرد و چون پیش جونگکوک نشسته بود دستشو حلقه کرد دور مچش و دستاشو از دور آلینا باز کرد،جونگکوک اولش نفهمید دلیلش چی بود ولی وقتی که دید آلینا دیگه خودشو جمع نمیکنه فهمید تقصیر اون بوده و سریع دستاشو کامل از بدنش فاصله داد.
آلینا که متوجه سنگینی نگاه بقیه روش شده بود معذب شد.
& چیزی شده؟
جیهوپ« داداشی جاییت درد میکنه؟»
& نه،چطور؟
جیمین« مثلا بدنت؟ چیزی هست که اذیتت کنه؟»
،
آلینا که متوجه شده بود که شک کردن سعی کرد طفره بره.
& نه خوبم،چرا میپرسید اینو؟
نامجون که یکم بیشتر بهش دقت کرد متوجه لباس اور سایز و چند لایش شد،با اینکه دمای خونه خوب بود براش عجیب بود یکم که چرا اینو پوشیده.
نامجون« خوشگلم سردته؟»
& نه داداش هوا خوبه
نامجون« پس چرا این لباسو پوشیدی؟»
پسرا متوجه منظورش شدن.
& هیچی فقط دوست داشتم اینو بپوشم.
پسرا داشتن با نهایت دقت رفتار میکرد درست مثل بند باز ناشی که روی یه طناب نازک با وجود اینکه زیر پاش گودال آتیش هست و مجبوره سالم بره اون طرف پل.
دلشون نمی‌خواست بهش حس کنترل گری و نا امنی بدن از طرفی هم باید متوجه مشکلشون میشد.
جین« قشنگم میشه یه لحظه در بیاری سویشرت رو؟»
آلینا ترسید!
رنگش پرید،بند انگشتانش یخ زدن و چهرش پریشون شد.
& آخه چرا؟ یهویی چیشد؟
جونگکوک برای اینکه دوباره امنیت رو به رابطشون برگردونه موهاشو نوازش کرد و دستشو آروم گرفت و نازش کرد.
جونگکوک« آلینا جونم ما اصلا دلمون نمیخواد ترو اذیت کنیم یا بترسی فقط میخوایم خواهش کنیم که اگه میشه سویشرتت رو در بیاری،اونم تا وقتی خودت نخوای ما نمیتونیم مجبورت کنیم عزیزم»
آلینا که دید واقعا نگرانش هستن چاره ای براش نموند،زیپر سویشرتش رو آروم باز کرد و با کمک جونگکوک سویشرت رو کامل از تنش در آورد که موند یه کراپ جذب کوتاه که آستیناش تا بالای بازوش بود.
اون موقع بود که اعضا چیزی که نباید میدیدن رو دیدن!
ادامه دارد...
- ۱۲۱
- ۱۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
