Chapter Seven, S², Part ⁵⁵
Chapter Seven, S², Part ⁵⁵
؛ خب به تو نیاز دارن به من که نیاز ندارن.
+ تو با من همه جا میای، مگه با همین قصد و نیت نیومدی اینجا؟
؛ خب باشه! حالا که ته هست چرا باید همه جا دنبالت راه بیفتم!
+ اوهو! تو غلط کردی! مگه تو به اسم ندیمه به اینجا نیومدی؟ اول از همه ندیمه ی اینجایی و در مقام دوم عشق افسرت
جونگ کوک با حالتی آزاردهنده چشم چرخوند.
بانو اوک لبخندی به بحث دو پسر جوون زد و با ملاحضه سینی رو به جلوتر هل داد.
... بهتره که بعد از کلی سخت کار کردن شبمون رو با این دمنوش تازه شروع کنیم...
.
.
***
... سرورم مشاور شین تشریف آوردن
_ بیان داخل
.
÷ عالیجناب گزارش فرمانده ارتش رو آوردم
_ چرا خودشون نیاوردن؟
÷ ایشون به دلیل اینکه باید خورده ریزه کارای باقی مونده رو سر و سامون میدادن تشریف نیاوردن و گزارش رو به من سپردن
با حرکت سر یونگی و اشاره اش به اینکه میتونه ادامه بده دوباره دهان باز کرد.
÷ ایشون گفتن درست تا جایی که امروز با شما درباره اش صحبت کردن، ریز به ریز نقشه رو عملی کردن. همه چیز آماده اس و فقط فردا برای تایید نهایی و طرح اجراییه مراسم نزدتون میان
_ که اینطور.. چیز دیگه ای نیست؟
÷ خیر سرورم
_ میتونی بری
با تعظیم مشاور شین و خارج شدنش از اتاق امپراطور، چشمش به نوشته های زیر دستش افتاد و برای بار صدم از اول شروع کردن به خوندش تا مبادا مشکلی درش وجود داشته باشه.
.
.
***
صبح شلوغی بود. درست بعد از تایید گرفتن از امپراطور، همگیه افرادی که درون محوطه ی قصر نفس میکشیدن، مشغول به کار شده بودن تا بهترین خودشونو وسط بزارن و خودشون رو به امپراطورشون ثابت کنن.
طبق دستورات، تزئینات نصفه نیمه روی دیوار های حیاط اصلی قصر قرار میگرفتن و بانوان آشپزخونه سخت ترین امتحانشون رو در مقابل بانوی سرآشپز پس میدادن تا مبادا فردا شب سوتی ای ازشون رخ بده.
فرمانده کانگ که رئیس تشریفات سلطنتی بود با قدم های سنگین و استوارش از این گوشه ی حیاط به اون گوشه ی حیاط رژه میرفت و همه چیز با دقت ریزبینانه، زیر نظر میگرفت.
افسر کیم و ارتشش در قسمتی از ماجرا که خارج از دید فرمانده کانگ بود، وظایف مخصوص خودشون رو به خوبی انجام میدادن.
و مابین این بلبشوی بزرگ، امپراطور از راس هرم، حرکات همه ی افراد داخل زمین سلطنتش رو نگاه میکرد..
؛ خب به تو نیاز دارن به من که نیاز ندارن.
+ تو با من همه جا میای، مگه با همین قصد و نیت نیومدی اینجا؟
؛ خب باشه! حالا که ته هست چرا باید همه جا دنبالت راه بیفتم!
+ اوهو! تو غلط کردی! مگه تو به اسم ندیمه به اینجا نیومدی؟ اول از همه ندیمه ی اینجایی و در مقام دوم عشق افسرت
جونگ کوک با حالتی آزاردهنده چشم چرخوند.
بانو اوک لبخندی به بحث دو پسر جوون زد و با ملاحضه سینی رو به جلوتر هل داد.
... بهتره که بعد از کلی سخت کار کردن شبمون رو با این دمنوش تازه شروع کنیم...
.
.
***
... سرورم مشاور شین تشریف آوردن
_ بیان داخل
.
÷ عالیجناب گزارش فرمانده ارتش رو آوردم
_ چرا خودشون نیاوردن؟
÷ ایشون به دلیل اینکه باید خورده ریزه کارای باقی مونده رو سر و سامون میدادن تشریف نیاوردن و گزارش رو به من سپردن
با حرکت سر یونگی و اشاره اش به اینکه میتونه ادامه بده دوباره دهان باز کرد.
÷ ایشون گفتن درست تا جایی که امروز با شما درباره اش صحبت کردن، ریز به ریز نقشه رو عملی کردن. همه چیز آماده اس و فقط فردا برای تایید نهایی و طرح اجراییه مراسم نزدتون میان
_ که اینطور.. چیز دیگه ای نیست؟
÷ خیر سرورم
_ میتونی بری
با تعظیم مشاور شین و خارج شدنش از اتاق امپراطور، چشمش به نوشته های زیر دستش افتاد و برای بار صدم از اول شروع کردن به خوندش تا مبادا مشکلی درش وجود داشته باشه.
.
.
***
صبح شلوغی بود. درست بعد از تایید گرفتن از امپراطور، همگیه افرادی که درون محوطه ی قصر نفس میکشیدن، مشغول به کار شده بودن تا بهترین خودشونو وسط بزارن و خودشون رو به امپراطورشون ثابت کنن.
طبق دستورات، تزئینات نصفه نیمه روی دیوار های حیاط اصلی قصر قرار میگرفتن و بانوان آشپزخونه سخت ترین امتحانشون رو در مقابل بانوی سرآشپز پس میدادن تا مبادا فردا شب سوتی ای ازشون رخ بده.
فرمانده کانگ که رئیس تشریفات سلطنتی بود با قدم های سنگین و استوارش از این گوشه ی حیاط به اون گوشه ی حیاط رژه میرفت و همه چیز با دقت ریزبینانه، زیر نظر میگرفت.
افسر کیم و ارتشش در قسمتی از ماجرا که خارج از دید فرمانده کانگ بود، وظایف مخصوص خودشون رو به خوبی انجام میدادن.
و مابین این بلبشوی بزرگ، امپراطور از راس هرم، حرکات همه ی افراد داخل زمین سلطنتش رو نگاه میکرد..
- ۲۰۹
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط