sipyaro

در سنی که باید نامِ خود را با شوق بر پیشانیِ باد می‌نوشتیم و در کوچه‌های بی‌فردا آواز می‌ریختیم، حنجره‌هامان از بلعیدنِ فریاد ورم کرد و صدا، مثل جنینی ناقص، در گلوی متعفن‌مان مُرد و لخته بست.