🐥: یه زمانی با انگشت تهدیدم می‌کرد و حرفای شیرین می‌زد، و

🐥: یه زمانی با انگشت تهدیدم می‌کرد و حرفای شیرین می‌زد، ولی الان... می‌خنده
این‌جوری می‌گه: «اِی اِی، همه چی خوبه! برو خونه، می‌بینمت، ممنون، خداحافظ!»
🐰: «باشه باشه، می‌بینمت! برو خونه!»
🐰: ولی خیلی تو رؤیات غرق نشو!
🐥: آره واقعاً.
🐰: به جزئیات ریزت هیچ علاقه‌ای ندارم می‌خنده
🐥: منم همین‌طور!
🐰: چی گفتی؟ (فکر می‌کنه فحش داده!)
🐥: گفتم منم همینو می‌گم.
🐰: یه لحظه فکر کردم یه چیز دیگه گفتی می‌خنده
🐥: چی شنیدی مگه؟
🐰: امیدوارم درست تلفظش کرده باشی می‌خنده
🐥: (به بالا نگاه می‌کنه)
انگار یه مفهوم فلسفی توش هست... زندگی؟
🐰: نه، ولی زندگی وجود داره!
🐥: ایده‌ای داری؟ نظرت چیه؟
🐰: نه نه، اون نیست.
یه کم تحقیق می‌کنم، دفعه‌ی بعد می‌گم.
جیمین و جونگوک در حال گوش دادن و همخوانی با آهنگ‌های انیمیشن «Kpop demon hunters» هستن؛
جیمین آهنگ «Golden» رو پخش می‌کنه و جونگوک آهنگ «Soda Pop» رو زمزمه می‌کنه!
🐥: اوه، شنیدم کلی ویدیو هست که مردم توش دارن می‌رقصن.
🐰: اوه، تازگیا موهام داره می‌ریزه می‌خنده
🐥: می‌دونی این یعنی چی؟
یعنی موهای جدید دارن درمیان.
🐰: نه؟
بچه‌ها... یعنی دارم کچل می‌شم؟
موهام دارن می‌ریزن.
🐰: آخ، نمی‌خوام ۳۰ سالم بشه.
🐥: منم همین‌طور.
🐰: اوه؟ شنیدم که وقتی ۳۱ سالت بشه، همه‌چی فرق می‌کنه.
🐥: همه‌چی همونه، فقط... زانو درد می‌گیری، انگشت پات درد می‌گیره، می‌خنده کمردرد می‌گیری.