فرهیختگی اگر انسان بود شبیه او میشد!

مجتبی مینوی درباره اهمیت شاهنامه مینویسه:
«مقام شعری و هنری شاهنامه بقدری بلند است که حتی اگر از جامه زبان فارسی نیز عاری شود، یعنی بزبانی از زبان‌ های دیگر عالم چنانکه باید و شاید آن را ترجمه کنند، باز کتابی بزرگ و دارای مقام هنری بلند خواهد بود.»

مینوی که خودش جزو تصحیح کنندگان شاهنامه بود، اعتقاد داشت که شاعران زیادی در طول هزار سال گذشته، اشعار سست و رکیک خودشون رو به شاهنامه فردوسی اضافه کردن که اصلاً با سبک و نوع شعر فردوسی همخونی نداره.

همچنین اشعار شاهنامه رو پس ‌و پیش کردن و گاه تغییر دادن و بعضی وقتا هم کم‌ و زیاد کردن.

به‌طوری‌ که اگه خود فردوسی هم زنده بشه، نمیتونه که ابیات خودش رو از این بین انتخاب کنه. بنابراین معتقد بود که شاهنامه باید تصحیح بشه و چیزی که فردوسی گفته، به دست مردم برسه.

به عقیده مینوی، هیچ شخصی حق نداره در آثار ملی ما دست ببره و اون رو به هر شکلی که دلش می ‌خواد دربیاره.

از یادگاری های ارزشمند مجتبی مینوی میتونیم به کتابخونه شخصی ایشون اشاره کنیم. یه کتابخونه فوق العاده و کم نظیر که بیشتر از ۲۵ ‌هزار جلد کتاب داشت و حاصل یه‌ عمر تلاش ایشون در حوزه فرهنگ و ادبیات بود.

یادشون گرامی

🇮🇷 @farzandeIRAN_ir

#فرزند_ایران #مفاخر
#مجتبی_مینوی #استاد #ادیب
#مورخ #نویسنده #مترجم #ایرانی