از یک جایی به بعد، درد تمام نمی‌شود؛ فقط بی‌معنا می‌شود.

از یک جایی به بعد، درد تمام نمی‌شود؛ فقط بی‌معنا می‌شود.
آن‌قدر ضربه می‌خوری، آن‌قدر توضیح می‌دهی، آن‌قدر تنها می‌مانی
که حس‌هایت یکی‌یکی خاموش می‌شوند.
نه می‌جنگی، نه دلخور می‌شوی، نه حتی امید می‌بندی
فقط نگاه می‌کنی و رد می‌شوی.
بی‌حسی همین است؛
جایی که نه شکست مهم است، نه پیروزی،
فقط ادامه دادن، بی‌هیچ دلیلی.