|بدِ خوب از خوبِ خوب بهتره|

|بدِ خوب از خوبِ خوب بهتره|

آدمی گاهی مصداق هوای بهاریست.
احوالش ثبات ندارد. از خوب به بد از بد به خوب. اعتدال نیز معتقدِ بودن هردوست.
شادی مطلق خوشبختی‌ساز نیست. همه چیز به مرور به عادتی روان‌آزار تبدیل می‌شود که از هزار تلخی تلخ‌‌تر است.
تلخی شاید با گرفتن درسی و گزندی در وجود پایان پذیرد اما شادیِ مطلق پوچ‌کننده‌ی روح است. حس می‌کنی جهان روال شده و تو در زندگی راکد مانده‌ای.
یک نوع عذاب‌وجدان کثافت که میان داشتن و نداشتنش مردد می‌شوی. حس می‌کنی مشکل از توست و به عبارتی خوشی زیر دلت زده.
در زندگی شیرینی دل را می‌زند و تلخی جان را فرسوده می‌کند پس زنده باد تلخ‌های شیرین مثل شکلات تلخ...🍫