ما آدما عادت کردیم همه جا

ما آدما عادت کردیم همه جا
نقابِ انسان‌های قوی رو بزنیم؛
ولی حرمِ تنها جاییه که آدم
دلش می‌خواد نقابشو برداره،
بدون هیچ سانسوری،
بگه من خسته‌ام، من کم آوردم.
دست خالی اومدم، اما می‌دونم
دستِ خالی بر نمی‌گردم…