....

از کجا شروع کنم؟
یا بهتر بگویم، کدام پایان را برایت بازگو کنم؟
چون قصه‌هایم همه نیمه‌تمام‌اند،
و هیچ‌کدام‌شان نه آغاز روشنی دارند،
نه پایانی که بتوانی پشتش آرام شوی.

می‌دانم…
او برنمی‌گردد.
این حقیقتی است که هر روز،
با سنگینیِ یک سنگ بزرگ،
روی قلبم فرود می‌آید