#هم_خون_بی_خون

#هم_خون_بی_خون


𝑪𝒉𝒂𝒑𝒕𝒆𝒓 𝑶𝒏𝒆 : ¹


𝑷𝒂𝒓𝒕 : ²³

همون شب_____________



رینا توی اتاقش بود.

گردنبند رو از گردنش درآورده بود و بهش نگاه میکرد.


رینا با خودش: یک سال و نیم... یک سال و نیم منتظرت بودم... ولی حالا... حالا دیگه نمیخوام.

دستش رو بلند کرد که گردنبند رو پرت کنه...

ولی نتونست.


دستش پایین اومد.

رینا با خودش: چرا... چرا نمیتونم ولت کنم...؟

اشک ریخت.

ولی سریع پاکش کرد.

رینا: دیگه گریه نمیکنم. دیگه ضعیف نیستم.

گردنبند رو گذاشت توی کشو و قفل کرد.



یک ماه بعد______________




یونگی مونده بود.

همون عمارت. همون خونه. ولی رینا باهاش حرف نمیزد.

ازش دوری میکرد.

یونگی هر روز سعی میکرد باهاش حرف بزنه، ولی رینا جواب نمیداد.

یونگی توی راهرو: رینا... لطفاً یه دقیقه باهات حرف بزنم.


رینا: کاری دارم.

یونگی: رینا...

رینا: گفتم کاری دارم!

صداش بلند شد.

یونگی دید که چشماش برق زد. نه از عصبانیت. از درد.


یونگی: رینا... من میدونم اشتباه کردم. ولی اگه میموندم، تو رو میکشتن. اونا از من متنفر بودن، ولی میدونستن تنها ضعف من تویی.

رینا: پس باید میموندی و باهاشون میجنگیدی! نه اینکه فرار کنی و منو تنها بذاری!

یونگی: نمیتونستم بجنگم. توی اون شب، زخمی بودم. اگه میموندم، میمردم. و اگه میمردم، تو رو میکشتن.

رینا نگاهش کرد.

چشمانش می‌سوخت.


رینا: پس چرا برنگشتی؟ وقتی خوب شدی، چرا برنگشتی؟

یونگی: چون میدونستم اگه برگردم، دوباره هدف میشی. میخواستم همه‌شون رو نابود کنم تا بتونم با خیال راحت برگردم.

رینا: و نابودشون کردی؟

یونگی: آره. همه‌شون.

رینا: پس الان چرا برگشتی؟

یونگی بهش نگاه کرد.

یونگی: چون بدون تو، هیچکس برام معنی نداره. حتی اگه سرد شدی، حتی اگه بی‌رحم شدی، حتی اگه دیگه منو دوست نداری... من هنوز دوستت دارم.


رینا چیزی نگفت.

فقط برگشت و رفت.

ولی توی دلش، یه چیزی شکست.


چون هنوز هم دوستش داشت.

فقط نمی‌تونست قبول کنه.



ادامه دارد......


لایک کنید و نظر بدینننننننن🔪🎀