همیشه برام سوال بوده،

همیشه برام سوال بوده،
اونایی که باهاشون میشه راحت درد و دل کرد و
همیشه یه راه چاره ای برای آروم کردنت دارن..
همونایی که دوست داری وقتی دلت گرفته باهاشون ساعت ها حرف بزنی..
همونایی که حتی وقتی تنهایی و نمیتونی گریه کنی
دوست داری کنارشون بشینی،به چشماشون زل بزنی و گریه کنی..
خودشون وقتی دلشون میگیره چی کار میکنن؟!
با کی درد و دل میکنن؟!
وقتی بغض گلوشون رو میگیره به چشمای کی زل میزنن و گریه میکنن؟!
اصلا وقتی حالشون خرابه و میخوان آهنگ گوش کنن..
کدوم آهنگ رو گوش میدن؟!
همیشه برام سوال بوده؛
اینایی که برای غم و غصه دیگران وقت میذارن
کی برای غم و غصه اینا وقت میذاره؟!
برای درد و دل کردن به کی پناه میبرن؟!