حس نمیکنم دیگران از من متنفر هستن

حس نمیکنم دیگران از من متنفر هستن
ولی اونقدر خودم از خودم متنفرم که
همه چیز را جبران میکنه
من جایی را برای خودم درست کردم
به اسم اتاق
تک و تنها همیشه اونجا
گوشی بدست
تا احساساتم را به کسی نشون ندم
اما احساساتم من را کنترل میکنه نه من
اون را
هر روزم را با ناراحتی شروع میکنم
بیرون از خونه کسی متوجه احساساتم نمیشه
با دوستام بهم خوش میگذره اما
تو خونه همیشه به خاطر حرف های ساده ی مادرم
یا برای حرف های خودم ناراحت میشم
گاهی اوقات خوشحالم ولی
خوشحالیم زود گذر است ...