پارت⁵
پارت⁵
ساعت ده صبح؛ دفتر دکتر تهیونگ.
آرینا در زد و وارد اتاق شد.
ـ با من کار داشتید، دکتر؟
تهیونگ پروندهای را روی میز گذاشت.
ـ بشین آرینا. میخوام دربارهی بیمار جدید صحبت کنیم.
آرینا روی صندلی نشست.
ـ آقای جئون؟
تهیونگ سر تکان داد.
ـ دقیقاً. میدونی که پروندهی اون با بقیهی بیماران فرق داره؟
ـ فقط میدونم خیلی بداخلاقه!
تهیونگ لبخند کوتاهی زد.
ـ موضوع جدیتر از این حرفهاست. ما هنوز اطلاعات کاملی دربارهی گذشته و شرایطش نداریم. برای همین باید خیلی مراقب رفتارت باشی.
آرینا کمی جدی شد.
ـ یعنی نباید بهش نزدیک بشم؟
ـ نه، منظورم اینه که نباید بدون هماهنگی کاری انجام بدی.
آرینا سرش را تکان داد.
ـ فهمیدم.
---
ساعت یازده؛ اتاق شمارهی ۰۱۷
جونگکوک روی تخت نشسته بود و به سقف خیره شده بود.
با شنیدن صدای باز شدن در، نگاهش را چرخاند.
ـ باز تو؟
آرینا با عروسک کوچکش وارد شد.
ـ سلام به شما هم!
جونگکوک نگاهی به عروسک انداخت.
ـ این دیگه چیه؟
آرینا عروسک را بالا گرفت.
ـ این لولوئه! بهترین دوستمه.
ـ مسخرهست.
ـ خودتی!
جونگکوک برای لحظهای به او خیره شد.
ـ چی گفتی؟
آرینا سریع عروسکش را بغل کرد.
ـ هیچی!
جونگکوک نگاهش را برگرداند و زیر لب گفت:
ـ دیوونه...
آرینا روی صندلی نشست و مشغول مرتب کردن موهای عروسکش شد.
چند دقیقه بعد، صدای جونگکوک سکوت اتاق را شکست.
ـ چرا همیشه میای اینجا؟
آرینا سرش را بلند کرد.
ـ چون تنها میمونی.
ـ به تو ربطی نداره.
ـ شاید نداشته باشه، ولی دلم میخواد بیام.
جونگکوک جوابی نداد.
فقط برای چند لحظه به عروسک کوچکی که در آغوش آرینا بود نگاه کرد.
---
ساعت دوازده؛ راهروی بخش روانپزشکی
آرینا از اتاق بیرون آمد و به سمت ایستگاه پرستاری رفت.
لیسا با دیدنش پرسید:
ـ خب؟ باز هم باهات حرف زد؟
آرینا لبخند زد.
ـ آره! حتی دربارهی لولو هم پرسید!
لیسا خندید.
ـ وای، چه پیشرفت بزرگی!
اما درست همان لحظه، صدای تهیونگ از پشت سرشان بلند شد.
ـ آرینا، یه لحظه صبر کن.
آرینا برگشت.
تهیونگ با یک برگه در دستش ایستاده بود.
ـ یه نکته دربارهی پروندهی جئون پیدا کردم که باید بدونی...
لبخند آرینا آرامآرام محو شد.
ـ چه نکتهای؟
تهیونگ نگاهی به اطراف انداخت و آرام گفت:
ـ اسم تو توی پروندهی قبلیش ثبت شده.
آرینا با تعجب به او خیره شد.
ـ چی؟!
چطور ممکن بود اسم آرینا در پروندهی بیماری ثبت شده باشه؟
ساعت ده صبح؛ دفتر دکتر تهیونگ.
آرینا در زد و وارد اتاق شد.
ـ با من کار داشتید، دکتر؟
تهیونگ پروندهای را روی میز گذاشت.
ـ بشین آرینا. میخوام دربارهی بیمار جدید صحبت کنیم.
آرینا روی صندلی نشست.
ـ آقای جئون؟
تهیونگ سر تکان داد.
ـ دقیقاً. میدونی که پروندهی اون با بقیهی بیماران فرق داره؟
ـ فقط میدونم خیلی بداخلاقه!
تهیونگ لبخند کوتاهی زد.
ـ موضوع جدیتر از این حرفهاست. ما هنوز اطلاعات کاملی دربارهی گذشته و شرایطش نداریم. برای همین باید خیلی مراقب رفتارت باشی.
آرینا کمی جدی شد.
ـ یعنی نباید بهش نزدیک بشم؟
ـ نه، منظورم اینه که نباید بدون هماهنگی کاری انجام بدی.
آرینا سرش را تکان داد.
ـ فهمیدم.
---
ساعت یازده؛ اتاق شمارهی ۰۱۷
جونگکوک روی تخت نشسته بود و به سقف خیره شده بود.
با شنیدن صدای باز شدن در، نگاهش را چرخاند.
ـ باز تو؟
آرینا با عروسک کوچکش وارد شد.
ـ سلام به شما هم!
جونگکوک نگاهی به عروسک انداخت.
ـ این دیگه چیه؟
آرینا عروسک را بالا گرفت.
ـ این لولوئه! بهترین دوستمه.
ـ مسخرهست.
ـ خودتی!
جونگکوک برای لحظهای به او خیره شد.
ـ چی گفتی؟
آرینا سریع عروسکش را بغل کرد.
ـ هیچی!
جونگکوک نگاهش را برگرداند و زیر لب گفت:
ـ دیوونه...
آرینا روی صندلی نشست و مشغول مرتب کردن موهای عروسکش شد.
چند دقیقه بعد، صدای جونگکوک سکوت اتاق را شکست.
ـ چرا همیشه میای اینجا؟
آرینا سرش را بلند کرد.
ـ چون تنها میمونی.
ـ به تو ربطی نداره.
ـ شاید نداشته باشه، ولی دلم میخواد بیام.
جونگکوک جوابی نداد.
فقط برای چند لحظه به عروسک کوچکی که در آغوش آرینا بود نگاه کرد.
---
ساعت دوازده؛ راهروی بخش روانپزشکی
آرینا از اتاق بیرون آمد و به سمت ایستگاه پرستاری رفت.
لیسا با دیدنش پرسید:
ـ خب؟ باز هم باهات حرف زد؟
آرینا لبخند زد.
ـ آره! حتی دربارهی لولو هم پرسید!
لیسا خندید.
ـ وای، چه پیشرفت بزرگی!
اما درست همان لحظه، صدای تهیونگ از پشت سرشان بلند شد.
ـ آرینا، یه لحظه صبر کن.
آرینا برگشت.
تهیونگ با یک برگه در دستش ایستاده بود.
ـ یه نکته دربارهی پروندهی جئون پیدا کردم که باید بدونی...
لبخند آرینا آرامآرام محو شد.
ـ چه نکتهای؟
تهیونگ نگاهی به اطراف انداخت و آرام گفت:
ـ اسم تو توی پروندهی قبلیش ثبت شده.
آرینا با تعجب به او خیره شد.
ـ چی؟!
چطور ممکن بود اسم آرینا در پروندهی بیماری ثبت شده باشه؟
- ۳۷۲
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط