«آدم گاهی در میانِ طوفانِ تردیدها، تنها به پناهِ کسی چشم

«آدم گاهی در میانِ طوفانِ تردیدها، تنها به پناهِ کسی چشم می‌دوزد که خود، دلیلِ این باران است. تناقضِ غریبی‌ست؛ مرهمِ زخم، همان دستی‌ست که زخم را آفریده، و دل، بی‌محابا به همان آتش پناه می‌برد که می‌سوزاندش…🌱🍀