‌ ‌ ‌ ‌  ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌صدای موج‌ها با ریتمی آرا

‌ ‌ ‌ ‌  ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌صدای موج‌ها با ریتمی آرام و یکنواخت به ساحل می‌خورد، مثل نفس‌های خسته‌ی کسی که چیزی را از دست داده اما هنوز نمی‌تواند فراموش کند. باد خنک شبانه صورتم را لمس می‌کند، درست مثل آن روزهایی که با هم می‌خندیدیم، شوخی می‌کردیم، دعوا می‌کردیم و دوباره می‌خندیدیم.
نمی‌دانم کجایی، نمی‌دانم چکار می‌کنی. نمی‌دانم...ولی دوستت دارم، نمی‌دانم شاید دیگر حتی به یادم نمی‌آوری من را. ولی من هنوز تو را به یاد دارم، با همان لبخند خاص، با همان حرف‌های نصفه‌کاره که هیچ‌وقت نمی‌فهمیدم واقعاً جدی‌اند یا فقط یک شوخی ساده. هنوز آن لحظه‌هایی را که فکر می‌کردم برای همیشه ادامه خواهند داشت، توی ذهنم تکرار می‌کنم. هنوز گاهی وقت‌ها، وقتی اسم تو جایی به گوشم می‌خورد، ناخودآگاه سرم را برمی‌گردانم، انگار که ممکن است یک لحظه دیگر دوباره کنارم باشی و شاید من بهترین آدم زندگیت نباشم، اما امیدوارم یه روزی وقتی اسمم اومد لبخند بزنی و بگی اون متفاوت بود .
شاید زندگی همین است ، که من تا ابد عاشق تو باشم .‌. ‌ ‌‌ ‌
بꨩ̴و̴سه م̴ᩬآه رꨭوꨭی ̾ᩘ‌ص̴ور̴ت ا̴و
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌