اگر ما دردهایِ درونِ آدم ها را می دانستیم و حالشان را می

اگر ما دردهایِ درونِ آدم ها را می دانستیم و حالشان را می فهمیدیم ؛
بیشتر درکشان می کردیم و کمتر آزارشان می دادیم ،
کمتر از دستشان کفری می شدیم و کمتر "قضاوتشان" می کردیم .
گاهی آدم ها آنقدر خسته و زخمی و بریده اند که نمی توانند آرامش و تمرکزِ لازم را برای حفظ روابطشان داشته باشند ،
حرف هایشان ،" تیز و برّنده می شود و رفتارهایشان آزاردهنده ، "
اما واقعا قصد و "نیتِ بدی ندارند ."
" آدم ها را درک کنیم! "
این بزرگترین کمکی ست که از هرکسی برایِ خوب کردنِ حالِ دیگران بر می آید .
به گفتار و رفتارهایِ آنیِ شان برچسب نزنیم !
آدم های امروز ،
همین اند !
دردهایشان را انکار می کنند تا قوی به نظر برسند و روی پای خودشان ایستاده باشند .
اما روزی کم می آورند و در" نهایتِ خستگی ، "
زیرِ آوارِ دردها و مشکلات و حرف هایِ ناگفته شان لِه می شوند ...
و شما نمی دانید که در آن لحظه با یک روحِ خسته و متلاشی طرفید !
و نمی دانید چه سخت است لبخند زدن ،
در نهایتِ ویرانی ...
به جای جبهه گیری و قضاوت "درکشان کنید"
( کمی که بگذرد ؛ خودشان فاصله ها را کم می کنند و دوباره می خندند ،)
وقتی که زخم هایشان را ترمیم کرده اند و درد هایشان را خوب ،
وقتی که با مشکلات و نداشته هایشان کنار آمده اند ...🕊