🍃🌸من از آدم‌ها آزار، بسیار دیده‌ام. از محیط پیرامونم بیشت

🍃🌸من از آدم‌ها آزار، بسیار دیده‌ام. از محیط پیرامونم بیشتر! هربار که کمی محدوده امن زندگی‌ام را بازتر می‌کنم برای پذیرش آدم‌های جدید، ضربه خورده‌ام! قوانین و چهارچوب خاص و سختی دارم که اجازه احساس صمیمیت را به هر کسی ندهم. 🌸🍃
همین هم هست که بیشتر سعی می‌کنم آدم‌ها و حتی محیط اطرافم را انتخاب شده و آنالیز شده در کنار هم بچینم. اینطوری آسیب روانی کمتری می‌بینم حداقل و آن بخش از ذهنم را که قرار است درگیر آدم‌ها و مسائل کم اهمیت‌شان کنم، جای دیگری به کار می‌گیرم!
چند وقتی‌ست که تنها عکس‌العملم نسبت به آدم‌ها و اتفاقات محیطی، شده اینکه دست به سینه بگذارم یا دست‌هام را پشت کمرم قفل کنم و تنها نگاه کنم! یا بشنوم فقط. یا در نهایتِ ری‌اکشن، لبخند ژکوندی تحویل آدم روبه‌رو بدهم و بگذرم!
((این وضعیت بی‌تفاوتی نسبت به همه چیز را دوست دارم! راستش را بخواهید من از این حجم اعتماد به نفسِ کاذب درون انسان‌ها که قدرت خدایی را حتی برایشان مُجاز می‌کند، می‌ترسم))).
و در مقابل برای رسیدن به این حالتِ بی‌تفاوتی عمیق، تاوان زیادی داده‌ام. حالا دیگر حاضر نیستم بیشتر از این روح و جانم را دستخوش حماقت آدم‌ها کنم...!🌸🍃