من اشک فرو ریخته از چشمه فراتم

من اشک فرو ریخته از چشمه فراتم
بشناس منو من یکی از گریه کناتم
من شمع عذای تو رو خاموش نکردم
اون تیکه ی کوچیک و فراموش نکردم

اه ای تن صد جا که پر از نیزه شکسته
ای بغض تو در چشم خداوند نشسته
اه از دل رنجیده زینب که حسینش
بی سر به عذای زن و فرزند نشسته