پشت عکس پدر پناه گرفت

پشت عکس پدر پناه گرفت

چند بالش که چید دور و برش، تخت خوابش شبیه سنگر شد
دور این سنگر از عروسک‌هاش آن‌قَدَر چید تا که لشگر شد
 
چند خمپاره با مداد سیاه، چند موشک از مقوا ساخت
خواست بازی کند ولی کم‌کم‌ جنگ‌ یک جنگ‌ نابرابر شد
 
موشک آمد خیال تختش را به همین سادگی پریشان کرد
دست بر دامن دلِ امنِ چادر گل گلیِ مادر شد
 
پابرهنه دوید توی اتاق، روی یک توپ‌ پای او سُر خورد
توپ مانند مین عمل کرد و خانه غرق پرِ کبوتر شد

شکل بیسیم کرد دستش را، داد می‌زد: پدر... پدر... دختر
پدر از قاب عکس بیرون زد، جنگ آن شب به نفع دختر شد
 
هر طرف رفت تیر و ترکش بود، پشت عکس پدر پناه گرفت
شب او مثل هر شبِ هر سال، باز با خنده‌ی پدر سر شد

#مائده_هاشمی

تحسین رهبری از شعر خانم مائده هاشمی
چه تخیل زیبایی، چه ظرافتی
دیدگاه ها (۰)

the first lie

🖤 پشتِ غرورِ سردت | 𝑷𝒂𝒓𝒕 22عمارت مینهو ـ ساعت ۱۱ شبلونا هنوز...

𝓕𝓸𝓻 𝓽𝓱𝓮 𝓻𝓮𝓼𝓽 𝓸𝓯 𝓶𝔂 𝓵𝓲𝓯𝓮𝓟 ¹کل روز رو منتظر میموند تا ساعت مور...

🖤 پشت نیمکت آخرپارت ۹ از ۱۰: «کسی که نباید دوستش می‌داشتم».ت...

💜 پارت چهارم | پایانشب کم‌کم به پایان می‌رسید.نامجون و یونگی...

.....پارت هجدهم.....

𝑴𝒀 𝑺𝑨𝑽𝑰𝑶𝑼𝑹P⁵جمعه شب ، سولین دقیقاً سر ساعت هشت زنگ در رو زد....

YOU ARE MY LAW | تو قانون منی### قسمت هشتم: مردی که نباید زن...

* فلیکس هنگام ورود به عمارت ۱۷ ساله است.* چهار سال در عمارت ...

هم‌سلولی خطرناک (part6)دختر لبخند پر رنگی زد و روی پا های جو...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط