.

.
آخرش یک نفر از راه می‌رسد که بودنش جبرانِ تمامِ نبودن‌هاست
جبرانِ تمامِ بی‌انصافی‌ها و شکستن‌ها
یکی که با جادوی حضورش
دنیای تو را متحول می‌کند
جوری تو را می‌بیند که هیچکس ندیده
جوری تو را می‌شنود که هیچکس نشنیده
و جوری روحِ خسته‌ی تو را از عشق و محبت اشباع می‌کند؛ که با وجود او، دیگر نه آرزویی می‌مانَد برای نرسیدن و نه حسرت و اندوهی برای خوردن...
بعضی آدم‌ها، خودِ معجزه‌اند.
انگار آمده‌اند تا تو مزه‌ی خوشبختی را بچشی،
آمده‌اند تا دلیلِ آرامش و لبخندِ تو باشند
آمده‌اند که زندگی کنی