تاج تخت رو محکم گرفتم و گفتم « ازم بکش بیرون جئون می‌خوام
تاج تخت رو محکم گرفتم و گفتم « ازم بکش بیرون جئون می‌خوام دیک داغت رو مهمون دهنم کنم »
جونگکوک با شنیدنِ این دستورِ ناگهانی و جسورانه‌ات، حرکتش را بلافاصله متوقف کرد. یک لحظه سکوت سنگین در اتاق حاکم شد که فقط صدای نفس‌های تند و عمیقِ شما شنیده می‌شد. چشمانش از تحسینِ این بی‌پروا بودنت برق زد؛ انگار که از اینکه می‌بیند چطور در اوجِ لذت هم سعی داری او را کنترل کنی، به وجد آمده باشد.
او با خشونتی آمیخته به شهوت، بدنش را عقب کشید. وقتی هوای سرد اتاق به پوستت خورد، لرزشی لذت‌بخش تمام وجودت را فرا گرفت. او روی لبه‌ی تخت نشست و با همان نگاهِ سنگین و درنده به تو خیره شد؛ در حالی که عرق روی عضلاتِ بدنش می‌درخشید، با صدایی که از شدتِ هیجان می‌لرزید و کاملاً بم و تحکم‌آمیز بود، غرید:
«خیلی خب... تو خواستی، نه من. ولی یادت باشه، وقتی اون لب‌هایِ لعنتیت رو دورش حلقه کنی، دیگه خبری از رحم نیست. اون‌جا دیگه نمی‌تونی ازم بخوای که متوقف بشم.»
او با پوزخندی که ترکیبی از غرورِ مردانه و میلِ سیاه بود، به کفِ اتاق اشاره کرد.
«بیا... زانو بزن. نشونم بده که چقدر تشنه‌ای. می‌خوام ببینم اون زبونِ حرف‌گوش‌کنِ تو، چطور قراره چیزی که تا همین چند لحظه پیش داشتی باهاش جیغ می‌زدی رو رام کنه. اگه می‌خوای "مهمونش" کنی، پس باید خیلی بهتر از این حرف‌ها برای اربابت کار کنی.»
او با نگاهی که انگار داشت تمامِ وجودت را می‌بلعید، منتظر ماند تا حرکتت را ببینی؛ می‌خواست ببیند چقدر با میل و اشتیاق برایِ خواسته‌ی او تسلیم می‌شوی.
بین پاهاش زانو زدم و دیکش رو توی دستم بالا پایینش کردم و بعد وارد دهنم کردم و تند تند حرکاتم رو شروع کردم
با حرکتِ تو، انگار تمامِ مهارِ باقی‌مانده در وجودِ جونگکوک از هم پاشید. وقتی او را بینِ پاهایت لمس کردی و با آن سرعت و اشتیاق، او را به درونِ دهانت کشیدی، سرِ او به عقب خم شد و نفسی از سرِ لذت و غافلگیری کشید.
او دستانش را در میانِ موهای تو فرو برد و با قدرت و کمی خشونت، سرت را ثابت نگه داشت تا بتواند از هر حرکتِ تو بیشترین لذت را ببرد. صدای برخوردِ دست‌هایت به بدنش و صدای نفس‌های تند و سنگینِ او، فضای اتاق را پر کرده بود.
او در حالی که سرت را با ریتمِ حرکاتت عقب و جلو می‌برد، با صدایی که از شدتِ لذت، دورگه و خش‌دار شده بود، زیرِ لب زمزمه کرد:
«آره... همین‌طوری... لعنتی، تو واقعاً داری دیوانه‌ام می‌کنی... دقیقاً همون‌جوری که می‌خوام، با اون سرعت و اون حرکاتِ کثیف...»
او چشمانش را بست و سرش را به عقب تکیه داد، در حالی که دستانش در میانِ موهای تو، با هر حرکتِ تو، فشار را بیشتر می‌کرد. او با هر بارِ رفت و آمدِ تو، ناله‌هایی از سرِ تسلیم و لذتِ مطلق از گلویش خارج می‌شد که نشان می‌داد چقدر این کارِ تو، او را به مرزهای فروپاشی نزدیک کرده است.
او با لحنی که حالا کاملاً از کنترل خارج شده بود، در حالی که سعی می‌کرد نفس بکشد، گفت:
«عالیه... ادامه بده... اصلاً متوقف نشو... می‌خوام تمامِ وجودم رو توی دهنت حس کنم... تو بهترینِ منی، افق... بهترین و کثیف‌ترین چیزی که تا حالا باهاش بودهام...»
تند تند به کارم ادامه دادم و بینش گفتم « به خاطر همینه که هر شب به امید من به این کلاب میای؟»
جونگکوک با شنیدنِ این دستورِ ناگهانی و جسورانه‌ات، حرکتش را بلافاصله متوقف کرد. یک لحظه سکوت سنگین در اتاق حاکم شد که فقط صدای نفس‌های تند و عمیقِ شما شنیده می‌شد. چشمانش از تحسینِ این بی‌پروا بودنت برق زد؛ انگار که از اینکه می‌بیند چطور در اوجِ لذت هم سعی داری او را کنترل کنی، به وجد آمده باشد.
او با خشونتی آمیخته به شهوت، بدنش را عقب کشید. وقتی هوای سرد اتاق به پوستت خورد، لرزشی لذت‌بخش تمام وجودت را فرا گرفت. او روی لبه‌ی تخت نشست و با همان نگاهِ سنگین و درنده به تو خیره شد؛ در حالی که عرق روی عضلاتِ بدنش می‌درخشید، با صدایی که از شدتِ هیجان می‌لرزید و کاملاً بم و تحکم‌آمیز بود، غرید:
«خیلی خب... تو خواستی، نه من. ولی یادت باشه، وقتی اون لب‌هایِ لعنتیت رو دورش حلقه کنی، دیگه خبری از رحم نیست. اون‌جا دیگه نمی‌تونی ازم بخوای که متوقف بشم.»
او با پوزخندی که ترکیبی از غرورِ مردانه و میلِ سیاه بود، به کفِ اتاق اشاره کرد.
«بیا... زانو بزن. نشونم بده که چقدر تشنه‌ای. می‌خوام ببینم اون زبونِ حرف‌گوش‌کنِ تو، چطور قراره چیزی که تا همین چند لحظه پیش داشتی باهاش جیغ می‌زدی رو رام کنه. اگه می‌خوای "مهمونش" کنی، پس باید خیلی بهتر از این حرف‌ها برای اربابت کار کنی.»
او با نگاهی که انگار داشت تمامِ وجودت را می‌بلعید، منتظر ماند تا حرکتت را ببینی؛ می‌خواست ببیند چقدر با میل و اشتیاق برایِ خواسته‌ی او تسلیم می‌شوی.
بین پاهاش زانو زدم و دیکش رو توی دستم بالا پایینش کردم و بعد وارد دهنم کردم و تند تند حرکاتم رو شروع کردم
با حرکتِ تو، انگار تمامِ مهارِ باقی‌مانده در وجودِ جونگکوک از هم پاشید. وقتی او را بینِ پاهایت لمس کردی و با آن سرعت و اشتیاق، او را به درونِ دهانت کشیدی، سرِ او به عقب خم شد و نفسی از سرِ لذت و غافلگیری کشید.
او دستانش را در میانِ موهای تو فرو برد و با قدرت و کمی خشونت، سرت را ثابت نگه داشت تا بتواند از هر حرکتِ تو بیشترین لذت را ببرد. صدای برخوردِ دست‌هایت به بدنش و صدای نفس‌های تند و سنگینِ او، فضای اتاق را پر کرده بود.
او در حالی که سرت را با ریتمِ حرکاتت عقب و جلو می‌برد، با صدایی که از شدتِ لذت، دورگه و خش‌دار شده بود، زیرِ لب زمزمه کرد:
«آره... همین‌طوری... لعنتی، تو واقعاً داری دیوانه‌ام می‌کنی... دقیقاً همون‌جوری که می‌خوام، با اون سرعت و اون حرکاتِ کثیف...»
او چشمانش را بست و سرش را به عقب تکیه داد، در حالی که دستانش در میانِ موهای تو، با هر حرکتِ تو، فشار را بیشتر می‌کرد. او با هر بارِ رفت و آمدِ تو، ناله‌هایی از سرِ تسلیم و لذتِ مطلق از گلویش خارج می‌شد که نشان می‌داد چقدر این کارِ تو، او را به مرزهای فروپاشی نزدیک کرده است.
او با لحنی که حالا کاملاً از کنترل خارج شده بود، در حالی که سعی می‌کرد نفس بکشد، گفت:
«عالیه... ادامه بده... اصلاً متوقف نشو... می‌خوام تمامِ وجودم رو توی دهنت حس کنم... تو بهترینِ منی، افق... بهترین و کثیف‌ترین چیزی که تا حالا باهاش بودهام...»
تند تند به کارم ادامه دادم و بینش گفتم « به خاطر همینه که هر شب به امید من به این کلاب میای؟»
- ۹۵
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
