کاش فرشته ای هم بود و آدم‌ها را هرکجای زمانه که خسته می ش

کاش فرشته ای هم بود و آدم‌ها را هرکجای زمانه که خسته می شدند برمی داشت و می برد وسط کودکی هایشان رها می کرد
همانجا که اسباب بازی ها کم بود و دلخوشی ها زیاد
مشکلات ساده و کوچک بود و قلب ها بزرگ...
گلدان ها ی خانه پرگل بود و آدم هایشان بوی عشق و صمیمیت می دادند...
باید فرشته ای باشد که آدم هارا هرزمان که کم آوردند بردارد و ببرد به عصر روزهای زمان کودکی
زمانی که بزرگترین اندوه و فاجعه ی دنیای مان
تکالیف نوشته نشده ی مان بود...