ای خدای بی‌نظیر ایثار کن

ای خدای بی‌نظیر ایثار کن
گوش را چون حلقه دادی زین سخن‌
گوش ما گیر و بدان مجلس کشان
کزازطریقت می‌خورند آن سر خوشان‌
چون به ما بویی رسانیدی ازآن و این
سر مبند آن مشک را ای رب دین‌
ای دعا ناگفته از تو مستجاب
داده دل را هر دمی صد فتح حاجت به باب‌
نون ابرو صاد چشم و جیم گوش
بر نوشتی فتنه‌ی صد عقل و هوش‌
ز آن حروفت شد خرد باریک ریس
نسخ می‌کن ای ادیب خوش نویس‌
در خور هر فکر بسته بر عدم
دم‌به‌دم نقش خیالی خوش کن رقم‌
عقل را خط خوان آنکه اشکال کرد
تا دهد تدبیرها را ازآن نورد