کمی مرا ببین.

کمی مرا ببین.
نه آن طور که چشم هایت را به من بدوزی
و وانمود کنی وجودم را حس می کنی.
نه!
مرا جوری نگاه کن که در نبودنت هم،
پر از تو باشم.
جوری که بدانم تمام فضای فکرت را هاشور زده ام.
دلم می خواهد باشی.
حی و حاضر..
شاد و آرام باشم از بودنت.
اما خودت نمی فهمی،
نبودنت،
کابوس خواب من است.
دستت را می خواهم...
تشنه ام...
یک جرعه آرامش لطفا...