فیک تاج سلطنتی (The Royal Crown)
پارت ۲۴
`+ همهی وسیله هایی که مربوط به شرق آسیا بود و با هم خریدیم! به اضافهی چند تا وسیلهی شخصی و واجب... راستی تهیونگ، من چطوری لباس عوض کنم؟ اتاق که خیلی کوچیکه.`
لبخندی زدم و به سمت در رفتم:
`- من میرم بیرون روی عرشه قدم میزنم. تو راحت لباسات رو عوض کن.`
با تشکر سرش را تکان داد:
`+ آها... دستت درد نکنه. پس وقتی رسیدیم بهم بگو تا لباسام رو کاملاً عوض کنم و شبیه مردمِ عادیِ کره به نظر برسم تا جلب توجه نکنم.`
دستگیره در را گرفتم و پرسیدم:
`- باشه. ولی چی میخوای بپوشی؟ توی چمدونت لباس کرهای داری؟`
اولیویا با اعتماد به نفس به من نگاه کرد:
`+ هر چی تو بگی! سلیقهی تو رو قبول دارم.`
لبخندی از سر رضایت زدم:
`- اوکی پس. من برات انتخاب میکنم.`
به سمت چمدانش رفتم و بعد از کمی گشتن، یک لباس کرهای معمولی اما شیک برداشتم. یک دامن بلند گشاد به رنگ سورمهای تیره و یک نیمتنه (جئوگوری) به رنگ کرمِ ساده بدون طرحهای زرقوبرقدار سلطنتی.
اولیویا با دیدن انتخابم، چشمهایش برق زد:
`+ واو... خیلی سلیقهی خوبی داری تهیونگ! واقعاً به دل میشینه.`
دستم را پشت گردنم کشیدم و با خجالت گفتم:
`- ممنون... پس فردا موقع رسیدن کمکت میکنم که موهات رو هم درست کنی.`
با لبخند گفت:
`+ حتماً، فردا کمکم کن.`
***
**فردا صبح - چند دقیقه قبل از پیاده شدن از کشتی**
کشتی به آرامی در حال نزدیک شدن به سواحل کره بود. اولیویا لباس سورمهای و کرمیاش را پوشیده بود و جلوی آینه کوچک اتاق ایستاده بود. از پشت سر به او نزدیک شدم. بندهای ظریفِ بالای نیمتنهی کرهایاش (اوتگوروم) کمی شل شده بود و خودش بلد نبود چطور گرهی مخصوصش را بزند.
`- بیا اینجا... بذار اینو برات ببندم.`
برگشت سمت من و با اطمینان گفت:
`+ باشه.`
با انگشتانم به آرامی بندهای پارچهای را گرفتم و یک گرهی پاپیونیِ یکطرفهی تمیز و سنتی زدم. کارم که تمام شد، به شانههایش زدم:
`- خوبه. حالا بشین روی این صندلی تا موهات رو درست کنم.`
اولیویا با اشتیاق روی صندلی چوبی نشست. موهای بلند و ابریشمیاش را در دست گرفتم. شانهای برداشتم و به آرامی آنها را شانه کردم. بعد، موهایش را در پشت سرش به صورت یک دماسبی پایین و شیک جمع کردم و با مهارت آنها را دور هم پیچیدم تا یک مدل موی سنتیِ ساده (موی پیچیده شده در پشت سر) درست کنم.
سپس از میان خریدهای دیروزمان، آن **سنجاقسر (کانزانشی) نقرهای بلند با آویزهای ریز** را برداشتم. آن را با دقت از میان موهایش رد کردم تا مدل مویش محکم شود. آویزهای نقرهای کوچکِ سنجاقسر با هر حرکت سرِ او، صدای ظریف و زنگولهمانندی ایجاد میکردند.
اولیویا به خودش در آینه نگاه کرد و دست روی سنجاقسر نقرهای کشید:
`+ خیلی قشنگن... فقط زیادی ساده نیست؟ یعنی پرنسسهای شما اینطوری میگردن؟`
آهی کشیدم و در حالی که تارهای سرگردان مویش را پشت گوشش میگذاشتم، گفتم:
`- چرا سادهست... ولی فعلاً باید همینقدر ساده باشی تا جلب توجه نکنی. تو یک دختر خارجی با چشمها و موهای خاص هستی، اگر لباسهای خیلی مجلل هم بپوشی، همه بهت زل میزنن. منم برای همین لباس زیادی تو چشم و سلطنتی نپوشیدم.`
اولیویا با تعجب از توی آینه نگاهم کرد:
`+ یعنی مردمِ اینجا تو رو نمیشناسن؟ تو پسرِ یک خانوادهی مهمی!`
سرم را به نشانهی نفی تکان دادم:
`- نه، من خودم رو زیاد تو اجتماع نشون نمیدادم و همیشه توی سایهها بودم. خب... کار موهات تموم شد. وسایلت رو جمع کن بریم بیرون که کشتی داره لنگر میندازه.`
کمکش کردم زیورآلات دیگر را داخل چمدان بگذارد و درش را ببندد. چمدان سنگینش را برداشتم و با هم از اتاق خارج شدیم.
به محض اینکه قدم به شلوغیِ بندرگاه کره گذاشتیم، متوجه نگاههای کنجکاو مردم محلی شدیم. یک دختر قدبلند خارجی با موهای ابریشمی که لباس سنتی کرهای پوشیده بود، چیزی نبود که مردم هر روز در بازار بندر ببینند! نگاههای خیرهی مردان و زنانِ محلی لحظهای قطع نمیشد.
اولیویا که از این همه توجه معذب شده بود، بادبزن دستیِ مرواریددوزی شدهای را که دیروز برایش خریده بودم از جیبش درآورد، آن را باز کرد و جلوی نیمهی پایینیِ صورتش گرفت تا چشمان و چهرهی زیبایش را از نگاههای کنجکاو مردم پنهان کند. من هم چمدانش را محکمتر گرفتم و شانه به شانهاش حرکت کردم تا بداند او تنها نیست...
اسلاید دوم لباس ته و یونگی هست چپیه ته و راستی یونگی
اسلاید سوم لباس و چمدون اولیویا هست فقط شما موهاش رو طلایی و بلندتر تصور کنید
اسلاید چهارم لباسی هست که اولیویا تو کره پوشید دوباره رنگ موهاش رو طلایی تصور کنید و چشماشم که میدونید آبیه
`+ همهی وسیله هایی که مربوط به شرق آسیا بود و با هم خریدیم! به اضافهی چند تا وسیلهی شخصی و واجب... راستی تهیونگ، من چطوری لباس عوض کنم؟ اتاق که خیلی کوچیکه.`
لبخندی زدم و به سمت در رفتم:
`- من میرم بیرون روی عرشه قدم میزنم. تو راحت لباسات رو عوض کن.`
با تشکر سرش را تکان داد:
`+ آها... دستت درد نکنه. پس وقتی رسیدیم بهم بگو تا لباسام رو کاملاً عوض کنم و شبیه مردمِ عادیِ کره به نظر برسم تا جلب توجه نکنم.`
دستگیره در را گرفتم و پرسیدم:
`- باشه. ولی چی میخوای بپوشی؟ توی چمدونت لباس کرهای داری؟`
اولیویا با اعتماد به نفس به من نگاه کرد:
`+ هر چی تو بگی! سلیقهی تو رو قبول دارم.`
لبخندی از سر رضایت زدم:
`- اوکی پس. من برات انتخاب میکنم.`
به سمت چمدانش رفتم و بعد از کمی گشتن، یک لباس کرهای معمولی اما شیک برداشتم. یک دامن بلند گشاد به رنگ سورمهای تیره و یک نیمتنه (جئوگوری) به رنگ کرمِ ساده بدون طرحهای زرقوبرقدار سلطنتی.
اولیویا با دیدن انتخابم، چشمهایش برق زد:
`+ واو... خیلی سلیقهی خوبی داری تهیونگ! واقعاً به دل میشینه.`
دستم را پشت گردنم کشیدم و با خجالت گفتم:
`- ممنون... پس فردا موقع رسیدن کمکت میکنم که موهات رو هم درست کنی.`
با لبخند گفت:
`+ حتماً، فردا کمکم کن.`
***
**فردا صبح - چند دقیقه قبل از پیاده شدن از کشتی**
کشتی به آرامی در حال نزدیک شدن به سواحل کره بود. اولیویا لباس سورمهای و کرمیاش را پوشیده بود و جلوی آینه کوچک اتاق ایستاده بود. از پشت سر به او نزدیک شدم. بندهای ظریفِ بالای نیمتنهی کرهایاش (اوتگوروم) کمی شل شده بود و خودش بلد نبود چطور گرهی مخصوصش را بزند.
`- بیا اینجا... بذار اینو برات ببندم.`
برگشت سمت من و با اطمینان گفت:
`+ باشه.`
با انگشتانم به آرامی بندهای پارچهای را گرفتم و یک گرهی پاپیونیِ یکطرفهی تمیز و سنتی زدم. کارم که تمام شد، به شانههایش زدم:
`- خوبه. حالا بشین روی این صندلی تا موهات رو درست کنم.`
اولیویا با اشتیاق روی صندلی چوبی نشست. موهای بلند و ابریشمیاش را در دست گرفتم. شانهای برداشتم و به آرامی آنها را شانه کردم. بعد، موهایش را در پشت سرش به صورت یک دماسبی پایین و شیک جمع کردم و با مهارت آنها را دور هم پیچیدم تا یک مدل موی سنتیِ ساده (موی پیچیده شده در پشت سر) درست کنم.
سپس از میان خریدهای دیروزمان، آن **سنجاقسر (کانزانشی) نقرهای بلند با آویزهای ریز** را برداشتم. آن را با دقت از میان موهایش رد کردم تا مدل مویش محکم شود. آویزهای نقرهای کوچکِ سنجاقسر با هر حرکت سرِ او، صدای ظریف و زنگولهمانندی ایجاد میکردند.
اولیویا به خودش در آینه نگاه کرد و دست روی سنجاقسر نقرهای کشید:
`+ خیلی قشنگن... فقط زیادی ساده نیست؟ یعنی پرنسسهای شما اینطوری میگردن؟`
آهی کشیدم و در حالی که تارهای سرگردان مویش را پشت گوشش میگذاشتم، گفتم:
`- چرا سادهست... ولی فعلاً باید همینقدر ساده باشی تا جلب توجه نکنی. تو یک دختر خارجی با چشمها و موهای خاص هستی، اگر لباسهای خیلی مجلل هم بپوشی، همه بهت زل میزنن. منم برای همین لباس زیادی تو چشم و سلطنتی نپوشیدم.`
اولیویا با تعجب از توی آینه نگاهم کرد:
`+ یعنی مردمِ اینجا تو رو نمیشناسن؟ تو پسرِ یک خانوادهی مهمی!`
سرم را به نشانهی نفی تکان دادم:
`- نه، من خودم رو زیاد تو اجتماع نشون نمیدادم و همیشه توی سایهها بودم. خب... کار موهات تموم شد. وسایلت رو جمع کن بریم بیرون که کشتی داره لنگر میندازه.`
کمکش کردم زیورآلات دیگر را داخل چمدان بگذارد و درش را ببندد. چمدان سنگینش را برداشتم و با هم از اتاق خارج شدیم.
به محض اینکه قدم به شلوغیِ بندرگاه کره گذاشتیم، متوجه نگاههای کنجکاو مردم محلی شدیم. یک دختر قدبلند خارجی با موهای ابریشمی که لباس سنتی کرهای پوشیده بود، چیزی نبود که مردم هر روز در بازار بندر ببینند! نگاههای خیرهی مردان و زنانِ محلی لحظهای قطع نمیشد.
اولیویا که از این همه توجه معذب شده بود، بادبزن دستیِ مرواریددوزی شدهای را که دیروز برایش خریده بودم از جیبش درآورد، آن را باز کرد و جلوی نیمهی پایینیِ صورتش گرفت تا چشمان و چهرهی زیبایش را از نگاههای کنجکاو مردم پنهان کند. من هم چمدانش را محکمتر گرفتم و شانه به شانهاش حرکت کردم تا بداند او تنها نیست...
اسلاید دوم لباس ته و یونگی هست چپیه ته و راستی یونگی
اسلاید سوم لباس و چمدون اولیویا هست فقط شما موهاش رو طلایی و بلندتر تصور کنید
اسلاید چهارم لباسی هست که اولیویا تو کره پوشید دوباره رنگ موهاش رو طلایی تصور کنید و چشماشم که میدونید آبیه
- ۱۳.۴k
- ۰۱ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط