میخواهم و میخواستمت؛تا نفسم بود

میخواهم و میخواستمت؛تا نفسم بود
میسوختم ازحسرت وعشق تو بسم بود
عشق تو بسم بود؛که این شعله بیدار
روشنگر شبهای بلند قفسم بود
آن بخت گریزنده دمی آمد و بگذشت
غم بود؛که پیوسته نفس در نفسم بود
دست من و تو؛هیهات؛که یک عمر
تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود
باللّه؛که جز یاد تو؛گر هیچ کسم هست
سیمای مسیحایی اندوه تو؛ای عشق
در غربت این مهلکه فریاد رسم بود
لب بسته و پر سوخته؛از کوی تو رفتم
رفتم؛به خدا گر هوسم بود؛بسم بود

فریدون مشیری