نقص هایت را می پرستم پارت چهارم
صبح چشم هایم را با صدای نازک پرستار باز می کنم ، پرستار زنی مهربان با چشم هایی قهوه ای است که دستش را بر روی شانه ام گذاشته و ماسکی بر روی صورتش است
_خانم جئون.. شوهرتون حرف گوش نمی کنن.. قرص هارو نمی خورن... حتی سرم رو از تو دستش بیرون کشیده.. سعی کن ارومش کنی..
سر تکان می دهم و با کمک دیوار بلند می شوم، پرستار اخرین نگاه دلسوزانه و نگرانش را با به من می اندازد و به ایستگاه پرستاری بر می گردد.
سر و صورتم را در دستشویی می شویم و با شونه ای که ته کیفم بود گره های موهایم را باز میکنم، ریمل هایم را پاک میکنم و یک بالم لب بر لب هایم می زنم تا شبیه انسان شوم.
وارد اتاقش می شوم و میبینم عین یک پسر بچهٔ تخس بر روی تختش پشت به من نشسته است، صبحانه اش دست نخورده است و واضح است که دستش را گرفته تا درد سرم و کبودی اش را کمتر کند
با صدای گرفته ای می گوید:«گفتم قرص هام رو نمیخورم.. برو بیرون»
ان طرف تخت می نشینم و می گویم:«حتی منم برم؟... جدی که نمیگی؟ »
از روی شانه به من نگاه می کند، غمی پنهان را در عمق چشم های تاریکش می بینم...
با لب هایی لرزان می گوید:«تو... نباید با من بمونی هه سو... زود تر طلاق بگیر... »
محکم سرم را به علامت نه تکان می دهم و می گویم:«طلاق نمی گیرم... نمیرم.. هرگز این جا.. یا هرجایی که تو هستی رو ترک نمیکنم.. بهت قبلا هم گفتم... هر طور که باشی.. باهات می مونم.. »
نا باوری و شوک را در نگاهش حس می کنم... گونهٔ کبودش باعث می شود ناگهان خنده ام بگیرد و طبق عادت همیشگی ام صورتم را هنگام خندیدن با دستم پنهان می کنم...
صدای پوزخند جونگ کوک را می شنوم:«داری.. به چی میخندی؟ »
با چشم هایی که از اشک پر شده اند، در میان خنده ام به او می گویم:«گونه ات.. کبودیش خیلی خنده داره... »
دوباره خنده ام می گیرد و او هم لبخند کمرنگی می زند :«بیا کنارم بشین.. میدونی که اگر می تونستم راه برم تا الان... »
«خیلی خب.. خیلی خب اومدم... »
کنارش می نشینم و دستش را می گیرم.. به من نگاه می کند، انگار که دفعهٔ اول است که مرا میبیند
می گویم:«چیه؟ »
به چشم هایم نگاه می کند و با لب هایش که پاره شده است می گوید:«تو... لیاقت بهتر از منه .. نباید بمونی »
گونه اش را لمس می کنم و ان را نوازش می کنم:«حتی اگر بهتر از تو هم تو این دنیا وجود داشته باشه.. من می خوام با "تو" بمونم.. حتی اگر نتونی راه بری... باشه؟ بعدم هیچ کس نیست که برای من بهتر از تو باشه..»
لب هایش می لرزند:«راست میگی؟ »
«من تا حالا به تو دروغ گفتم؟ »
«.. نه.. »
_خانم جئون.. شوهرتون حرف گوش نمی کنن.. قرص هارو نمی خورن... حتی سرم رو از تو دستش بیرون کشیده.. سعی کن ارومش کنی..
سر تکان می دهم و با کمک دیوار بلند می شوم، پرستار اخرین نگاه دلسوزانه و نگرانش را با به من می اندازد و به ایستگاه پرستاری بر می گردد.
سر و صورتم را در دستشویی می شویم و با شونه ای که ته کیفم بود گره های موهایم را باز میکنم، ریمل هایم را پاک میکنم و یک بالم لب بر لب هایم می زنم تا شبیه انسان شوم.
وارد اتاقش می شوم و میبینم عین یک پسر بچهٔ تخس بر روی تختش پشت به من نشسته است، صبحانه اش دست نخورده است و واضح است که دستش را گرفته تا درد سرم و کبودی اش را کمتر کند
با صدای گرفته ای می گوید:«گفتم قرص هام رو نمیخورم.. برو بیرون»
ان طرف تخت می نشینم و می گویم:«حتی منم برم؟... جدی که نمیگی؟ »
از روی شانه به من نگاه می کند، غمی پنهان را در عمق چشم های تاریکش می بینم...
با لب هایی لرزان می گوید:«تو... نباید با من بمونی هه سو... زود تر طلاق بگیر... »
محکم سرم را به علامت نه تکان می دهم و می گویم:«طلاق نمی گیرم... نمیرم.. هرگز این جا.. یا هرجایی که تو هستی رو ترک نمیکنم.. بهت قبلا هم گفتم... هر طور که باشی.. باهات می مونم.. »
نا باوری و شوک را در نگاهش حس می کنم... گونهٔ کبودش باعث می شود ناگهان خنده ام بگیرد و طبق عادت همیشگی ام صورتم را هنگام خندیدن با دستم پنهان می کنم...
صدای پوزخند جونگ کوک را می شنوم:«داری.. به چی میخندی؟ »
با چشم هایی که از اشک پر شده اند، در میان خنده ام به او می گویم:«گونه ات.. کبودیش خیلی خنده داره... »
دوباره خنده ام می گیرد و او هم لبخند کمرنگی می زند :«بیا کنارم بشین.. میدونی که اگر می تونستم راه برم تا الان... »
«خیلی خب.. خیلی خب اومدم... »
کنارش می نشینم و دستش را می گیرم.. به من نگاه می کند، انگار که دفعهٔ اول است که مرا میبیند
می گویم:«چیه؟ »
به چشم هایم نگاه می کند و با لب هایش که پاره شده است می گوید:«تو... لیاقت بهتر از منه .. نباید بمونی »
گونه اش را لمس می کنم و ان را نوازش می کنم:«حتی اگر بهتر از تو هم تو این دنیا وجود داشته باشه.. من می خوام با "تو" بمونم.. حتی اگر نتونی راه بری... باشه؟ بعدم هیچ کس نیست که برای من بهتر از تو باشه..»
لب هایش می لرزند:«راست میگی؟ »
«من تا حالا به تو دروغ گفتم؟ »
«.. نه.. »
- ۶۷.۵k
- ۱۵ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط