شب آرامی بود

شب آرامی بود
می روم در ایوان، تا بپرسم از خود
زندگی یعنی چه؟؟؟؟
مادرم سینی چای در دست
گل لبخندی چید، هدیه اش داد به من
خواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجا
لب پاشویه نشست
پدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی داد
شعر زیبایی خواند، و مرا برد به آرامش زیبای یقین
با خود می گفتم
زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست
زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست
رود دنیا جاریست
زندگی رسم پذیرایی از تقدیر است
وزن خوشبختی من وزن رضایتمندی است
زندگی، شاید شعر پردم بود که خواند
چای مادر که مرا گرم نمود
نان خواهر که به ماهی ها داد
زندگی شاید آن لبخندی است که دریغش کردیم
زندگی زمزمه پاک حیات است، میان دو سکوت
زندگی خاطره آمدن و رفتن ماست
لحظه آمدن و رفتن ما تنهایی ست
من دلم می خواهد
قدر این خاطره را دریابیم.......
دیدگاه ها (۱)

اين زن  حواسِ درستى ندارد!هر صبح، چاى در دو فنجان می‌ريزد،بل...

شِیطان مُزاحمپارت: 𝟒- احضار شیطان. چند ثانیه سکوت کردم. بعد ...

داستان دختر برفی

parr:3🐣صبح روز بعد سونا با لباس فرم مرتب، هنذفری داخل گوش،و ...

می روم در ایوان، تا بپرسم از خودزندگی یعنی چه؟مادرم سینی چای...

مــــی روم در ایــــوان ، تــا بــپــرســم از خــودزنـــدگـی...

زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است وزن خوشبختی من، وزن رضایتمن...

زندگی شاید آن لبخندی ست، که دریغش کردیم/ زندگی زمزمه پاک حیا...

زندگی، شاید شعر پدرم بود که خواندچای مادر، که مرا گرم نمودنا...

m:زندگی، شاید شعر پدرم بود که خواندچای مادر، که مرا گرم نمود...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط