خانه ای با دو در

من غلام قمرم :::::
ترازو گر نداری پس ترا زو ره زند هر کس
یکی قبلی بیاراید تو پنداری که زر دارد
ترا بر در نشاند او به طراری که می ایم
تو منشین منتظر بر در که ان خانه دو دارد