impossible dream -رویای محال

impossible dream -رویای محال
ep-2
مریم:اگه دیر برسیم جا میمونیم اونوقت نمی بینمش
من:مای جیمین داری چکه میکنی ؟
مریم:اره اره دارم چکه میکنم
خلاصه تا حدود ساعت چهار و نیم باهم زر زدیم
لباس لباس جی بپوشم یه دست لباس برداشتم
همه با هم رفتیم فرودگاه رو صندلی های انتظار منو مریم هنزفری گذاشتیم تو گوشمونو و با هم آهنگ 3.6.5 رو میخوندیم
-مسافرین پرواز 436 از ایران به مقصد کره جنوبی
منو مریم مثه جت پریدیم بالا و جیغ زدیم
باباهامون: خاک تو سر جفتتون کنن
مامانامون شروع کردن به گریه کردن.... زهرا هم خوشحال بودم هم ناراحت خوشیش واس این بود که تا چهار سال همه چی ماله اونه ناراحتیش واس اینه که نمی تونه عشقش شیو رو ببینه اخه عزیزم 😝
با همه خداحافظی کردیم مامانا هزار سی صد بار سفارش کردن باباهامونم که انگار از خداشون بود والا
بالاخره سوار شدیم خوشبختانه منو مریم کنار هم بودیم دو ساعت دعوا کردیم که مهمان داره محترم گفتند که جای من کنار پنجره است
من:بو دماغ سوخته میاد 😛
مریم یهو کاغد تو دست مو قاپید: دیگه نمیاد هه
بیشعور آشغال اونی که کنار پنجره بودو برداشت
نشستم کنارش عررررر عرررررر عرررررر اوج گرفت یا خدا یا حسین قریب یا قرآن معصوم
من:عررررررر مریم من میترسم
مریم:د بس که کلاست پایینه عزیزم مثه من باش و فقط به عشقت فکر کن (عققققق)
چشامو بستم به ده دقیقه نکشید خوابم گرفت