بهت پیله کردم ، نمیمونی پیشم 

بهت پیله کردم ، نمیمونی پیشم 

نه میمیرم اینجا نه پروانه میشم

از عشق زیادی ، تورو خسته کردم

تو دورم زدی خواستی که دورت نگردم

بازم شوریه اشک و لبهای سردم

من این بازی رو صد دفعه دوره کردم

نه راهی نداره گمونم قراره

یکی دیگه دستامو تنها بزاره

دیگه توی دنیا به چی اعتباره

کسی که براش مردی دوست نداره

منو و بغض و بارون ، سکوت خیابون

دوباره شکستم چه ساده چه آسون

به پاتم بسوزم ، تو شمعم نمیشی

تو هوای دنیای آدم نمیشی

غرورت گلوم رو به هق هق کشیده

آدم که قسم خوردش رو دق نمیده

♫♫♫

منو تو یه عمره دوتا خط صافیم

شده عادت ما که رویا ببافیم

بشینیم و عشق و به بازی بگیریم

واسه زندگی کردنامون بمیریم

چه سخته تو تنهایی شرمنده میشیم

ماها قهرمانیم و بازنده میشیم

مث عصر پاییزیه رنگ و رومون

واسه خیلیا خاطرس آرزومون

دیگه توی دنیا به چی اعتباره

کسی که براش مردی دوست نداره

منو و بغض و بارون ، سکوت خیابون

دوباره شکستم چه ساده چه آسون

به پاتم بسوزم ، تو شمعم نمیشی

تو هوای دنیای آدم نمیشی

غرورت گلوم رو به هق هق کشیده

آدم که قسم خوردش رو دق نمیده

مـث عصــر پاییـــزی …

 مرتضی پاشایی