💔🥀...وقتیتولدترویادشرفت...🥀💔
💔🥀...وقتیتولدترویادشرفت...🥀💔
𝓟𝓪𝓻𝓽 ²
...
لبخندی زدم...
اما...
لبخندی تلخ...
چون مطمئن نبودم که این،کاراش واقعیه یا نه...
دوباره افکارم به سراغم اومد؛و این بار اشک رو توی چشمان طوسی ام جا کرد...
شاید خودم باید یادش میانداختم...
یا ی راهنمایی ساده...
خب...خب...ممکنه فقط چند لحظه یادش رفته باشه...
واییی چچچچچی میگم نمیدونم.
بدون فکر به کاری که میخواستم بکنم شروع کردم به حرف زدن:
+عامممم...تهیونگ
همینجوری که داشت نفس عمیق میکشید با صدایی اروم گفت:
_هوم؟
+عاممم...میگم امروز چه روزیه؟
سرشو از گودی گردنم فاصله داد و گفت...:
_عاممم...فکر کنم دوشنبه...هوممم...
شاید حواسش پرته...
اروم شیر اب رو بستمو،با دستام دستش رو از کمرم آزاد کردم.
یکم ازم فاصله گرفت.
برگشتم و روبروش ایستادم.
تو چشمای خمار نگاه کردمو با آخرین امیدم پرسیدم:
+هممم...نه منظورم اینکه چه مناسبتیه؟
صورتش تو هم رفتو کمی فکر کرد،بعد از چند لحظه دوباره چهره ی همیشگیش رو گرفت و گفت:
_عوممم...نه فکر نکنم...
با این حرفش همون یک امیدی که داشتم رو نابود کرد...
ویو تهیونگ:
با گفتن حرفم،حالت چهره عوض شد...
لبخندی که چند دقیقه ی پیش روی لبهاش بود دیگه اثری ازش نبود...
مگه چی شد؟؟؟
امروز اصلا مناسبتی بود؟؟؟
با صدایی اروم شروع کردم به حرف زدن:
_هومی؟
بعد از اینکه اسمش رو صدا زدم،اشک تو چشمای طوسی رنگش پر شد...
چرا؟؟؟
مگه چه اتفاقی افتاده بود؟؟؟
سعی کردم اروم بهش نزدیک بشم،دستمو به سمتش بردم...
اما...
اون دستمو پس زد...
صورتم توی هم رفتو ساکت شدم...
چند لحظه ای فقط نفسای هومی و من بود،که سکوت خونه رو تکه تکه میکرد...
حرفی با صدای اروم ضعیف از جانب شنیدم...
که هزاران سوال توی ذهنم به وجود آورد...
ادامه دارد...
ببخشید کوتاه شد...
𝓟𝓪𝓻𝓽 ²
...
لبخندی زدم...
اما...
لبخندی تلخ...
چون مطمئن نبودم که این،کاراش واقعیه یا نه...
دوباره افکارم به سراغم اومد؛و این بار اشک رو توی چشمان طوسی ام جا کرد...
شاید خودم باید یادش میانداختم...
یا ی راهنمایی ساده...
خب...خب...ممکنه فقط چند لحظه یادش رفته باشه...
واییی چچچچچی میگم نمیدونم.
بدون فکر به کاری که میخواستم بکنم شروع کردم به حرف زدن:
+عامممم...تهیونگ
همینجوری که داشت نفس عمیق میکشید با صدایی اروم گفت:
_هوم؟
+عاممم...میگم امروز چه روزیه؟
سرشو از گودی گردنم فاصله داد و گفت...:
_عاممم...فکر کنم دوشنبه...هوممم...
شاید حواسش پرته...
اروم شیر اب رو بستمو،با دستام دستش رو از کمرم آزاد کردم.
یکم ازم فاصله گرفت.
برگشتم و روبروش ایستادم.
تو چشمای خمار نگاه کردمو با آخرین امیدم پرسیدم:
+هممم...نه منظورم اینکه چه مناسبتیه؟
صورتش تو هم رفتو کمی فکر کرد،بعد از چند لحظه دوباره چهره ی همیشگیش رو گرفت و گفت:
_عوممم...نه فکر نکنم...
با این حرفش همون یک امیدی که داشتم رو نابود کرد...
ویو تهیونگ:
با گفتن حرفم،حالت چهره عوض شد...
لبخندی که چند دقیقه ی پیش روی لبهاش بود دیگه اثری ازش نبود...
مگه چی شد؟؟؟
امروز اصلا مناسبتی بود؟؟؟
با صدایی اروم شروع کردم به حرف زدن:
_هومی؟
بعد از اینکه اسمش رو صدا زدم،اشک تو چشمای طوسی رنگش پر شد...
چرا؟؟؟
مگه چه اتفاقی افتاده بود؟؟؟
سعی کردم اروم بهش نزدیک بشم،دستمو به سمتش بردم...
اما...
اون دستمو پس زد...
صورتم توی هم رفتو ساکت شدم...
چند لحظه ای فقط نفسای هومی و من بود،که سکوت خونه رو تکه تکه میکرد...
حرفی با صدای اروم ضعیف از جانب شنیدم...
که هزاران سوال توی ذهنم به وجود آورد...
ادامه دارد...
ببخشید کوتاه شد...
- ۱۱۳
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط