گس لایتر/پارت ۱۷۹

دو روز بعد...
بعد از کلی تمنا راضیش کرد به مطب بیاد..
جی وو طی تماس تلفنی با بایول ازش درخواست کرد که حتما دیداری داشته باشن... چون قرار بود راجع به مسئله ی مهمی صحبت کنن....
بایول با نگرانی اومده بود‌... فکر و خیالات متعددی داشت و پیش خودش مدام حدسای مختلف میزد که چرا انقدر اصرار به این ملاقات داشته...
.....
وارد اتاق جی وو شد...
جونگ هون رو هم مجبور بود همراه بیاره مبادا در نبودش گریه کنه...

بایول: سلام... جی وو...

از روی صندلیش پاشد...

جی وو: سلام... خوش اومدی عزیزم‌... ممنونم که زود خودتو رسوندی...

بایول در جوابش لبخند کمرنگی زد..
رفت و نشست... جونگ هون رو هم به حالت دراز کشیده روی پاش گذاشت...
بدتر از روزای قبل بنظر میومد...
حالا که بدون جونگکوک بود اون لبخند تصنعی رو نداشت...
خود خودش بود...
اما..
غمگین...
آشفته...

سرشو پایین انداخته بود... به جونگ هون نگاه میکرد...
اون بچه هم به بایول چشم دوخته بود و دست و پاشو تکون میداد...

جی وو با دیدن حال بایول ناراحت شد...
اما باید از این حالت نجاتش میداد...

جی وو: بایول... راستش من مدتهاست دارم به این فک میکنم تو چرا مثل گذشته نیستی... هیچ چیزی که شبیه اون آدم قبلی باشه نمیبینم
بایول: برای چی چنین فکری میکنی؟
جی وو: چون مدام پریشونی... و نمیدونم از چی!
بایول: شلوغش نکن... میدونی که چقد عاشق پدرم بودم... نمیتونم فراموشش کنم
جی وو: اما تو روز به روز داری بدتر میشی!... حالتات کوچکترین شباهتی نداره به کسی که از فقدان عزیزی غمگینه
بایول: پس میخوای بگی من دیوونه شدم؟
جی وو: نه... این چه حرفیه... چرا نسبت به حرفام گارد میگیری؟
بایول: چون نمیدونم اینا رو از کجا میاری!
جی وو: از اونجا که دستات همین الانشم داره میلرزه... انقد حالت بده که با دو تا جمله ی من به هم ریختی!... همش ازم فراری ای!... حتی از نگاه کردن به چشمام گریزونی!....

همه ی حرفاش درست بود...
بایول میدونست جی وو بلاخره با نگاه نکته سنج و تیزبینش به چیزایی پی میبره...
نمیخواست بیشتر از این پیشش بمونه چون ممکن بود کم بیاره... با عصبانیت از جاش بلند شد و با لحن محکمی گفت:
دیگه داری زیاده روی میکنی جی وو!...

جی وو هم ملایمت رو کنار گذاشت و پاشد... با لحن تندی گفت: از کی میترسی؟ از جونگکوک؟...

بایول سر جاش خشکش زد...
هرگز انتظارشو نداشت...
جی وو مجبور بود اینطور اونو تحت فشار بزاره... وگرنه حاضر به حرف زدن نمیشد... تمام اینا فقط به این دلیل بود که از دوست عزیزش محافظت کنه...

بایول که خودشو برای شنیدن هرچیزی آماده کرده بود اِلا این!... با نگاه متحیری به جی وو خیره شد...

بایول: چی؟... تو این حرفا رو چطوری انقد مطمئن به زبون میاری؟ انقد خودتو قبول داری؟
جی وو: تو دوسش داری... کاملا مشخصه!... ولی ازشم میترسی...
دلت نمیخواد حرفای منو بشنوی چون میدونی خوشایند نیستن... حقیقت تلخه! ... ولی ازش فراری نباش!... فقط چند دقیقه با من حرف بزن... رک و راست به سوالام جواب بده... قرار نیست اتفاق وحشتناکی بیفته!... باور کن!... اگه هنوزم به من به عنوان دوست صمیمیت اعتماد داری پس برگرد و بشین....

بایول احساس خوبی نداشت...
با وجود تمام اون لحظات بدی که در کنار جونگکوک تجربه کرده بازم عاشقش بود...
میترسید از اینکه جی وو بخواد به جونگکوک بد بگه و با حقیقت مواجهش کنه‌.. چون هنوزم نمیخواست از دستش بده...
دیدگاه ها (۱۹)

بادیگارده شخصی من پارت ۲۸

پارت پنجم

بادیگارده شخصی من پارت ۳۱

🖤 اولین برخورد جونگ‌کوک و ا/تچند ماه قبل، توی یک مراسم خانوا...

𝐌𝐚𝐟𝐢𝐚 | 𝐏𝐀𝐑𝐓 𝟏همه توی اتاق جلسه بودنتهیونگ ساکت نشسته بود و ...

رایحه پنهانجونگ‌هیون نگاهی به تهیونگ انداخت.بعد دوباره رو به...

𝐓𝐫𝐨𝐮𝐛𝐥𝐞 𝐋𝐨𝐯𝐞 | عشق دردسرساز 𝐏𝐚𝐫𝐭 : 𝟐 فردای اون روز، وقتی وا...

𝑻𝒆𝒎𝒑𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒉𝒂𝒅𝒐𝒘سایـہ و وسوسـہ𝐏𝐚𝐫𝐭 ۹۲جونگکوک که از سر ش...

P61فردا صبح ساعت 11درِ اتاق جلسه پشت سرشون بسته شد.چند نفر ا...

پارت: ۷هوا کم‌کم تاریک شده بود و دانش‌آموزها بعد از یک روز پ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط