یک جور دوست داشتن‌ها هم هستند،

یک جور دوست داشتن‌ها هم هستند،
که به زبان آورده نمی‌شوند...!
باید حسشان کرد...
مثل عشق‌های امروزی نیست که دَم به ثانیه بیخِ گوشَت بگوید:
دوستت دارم،عاشقتم و می‌میرم برات...!
و رگبارِ استیکرِ قلب و بوسه...!
دوستت دارم‌هایی از جنسِ "مـــــــادربزرگ" که
هرلحظه می‌توان حسش کرد،با یادآوریه ساعتِ قرص‌های قند و چربی "پدربزرگ"
با به راه بودنِ همیشگی سمـــاورِ کنجِ "اتاق" با پیچیدنِ عطرِ فسنجـــــان سرِ ظهرش توی کوچه...
با شنیـــدنِ یک خانوم ته اسمش و شرمِ بعدش...!
از آن "دوست داشتن‌هایی" که وقتِ سرمـا
کُت می‌شوند دورت،گرمت می‌کنند وقت ناراحت بودن گوش می‌شوند برای دردها و شـــانه برای اشک‌هایت...
همان‌هایی که چشم می‌شوند...
و همیشه مراقبت هستند...