آینه جادویی
پارت ۳۱
بیدار شد و حس کرد یکی بغلش کرده....سریع از روی تخت بلند شد و دازایو دید و خوشحال شد و اشک از چشمای اقیانوسیش سرازیر شد
دازای به چویا نگاه کرد و لبخندی زد و از روی تخت بلند شد و رو به روی چویا وایساد و بعد بغلش کرد و چویا هم محکم بغلش کرد و بوس بارونش کرد
دازای: دیدی گفتم میام دنبالت
چویا: اوهوم...ممنون دازای
دازای: بریم
چویا:اوهوم اما باید از دوستام خداحافظی کنم
دازای: نمیخواد بعضی وقتا میایم اینجا میبینیشون
چویا: باشه
دازای: خب الان بریم دیگه
چویا: لباسمو عوض کنم بعد
دازای: نمیخواد
چویا: اخه لباسم مناسب نیست اگه کسی اینجوری ببینتم چی
دازای:اگه کسی نگاهت کرد میکشمش
چویا: حداقل وایسا لباس بردارم
براید استایل بغلش کرد و رفتن جلوی آینه و تلپورت شدن به اتاق دازای
چویا رو گذاشت زمین و چویا پرید بغلش
چویا: عاشقتم نردبون
دازای: منم عاشقتم کوتوله
لبای نرمشو رو لبای دازای گذاشت و بوسیدش یکم گذشت نفس کم اورد و بوسه رو شکست
دازای: من یه دقیقه باید برم تو اینجا منتظرم باش
چویا: باشه
دازای رفت تو اتاق فئودور
الیس: داداشی چقدر دیر اومدی
دازای: ببخشید رفته بودم پیش هویج کوچولوم
فئودور:هویج منظورت چویاعه
دازای: اره
الیس:یعنی چویا اوردی
دازای: اره
الیس با ذوق رفت اتاق دازای و چویا رو دید و پرید بغلش و چویا لبخند زد
الیس: اجی چویا دلم برات تنگ شده بود
چویا: منم همینطور
فئودور و دازای هم اومدن تو اتاق
چویا با دیدن فئودور سرخ شد و زیر پتو قایم شد دازای تعجب کرد و یه دفعه یادش اومد چویا لباسش مناسب نیست رفت و الیس رو از چویا جدا کرد و دو تاشونم پرت کرد بیرون
دازای: ببخشید یادم نبود
چویا: خیلی احمقی
دازای نگاهشو به گردن خوش فرم چویا داد
دازای: هوممم خیلی وقته خون نخوردم
چویا رو انداخت رو تخت و روش خیمه زد و دندوناشو تو گردنش فرو کرد
چویا: اخ
دازای شروع کرد به مکیدن خونش و چویا آخ بلندی گفت بعد دندوناشو کشید بیرون و خون روی گردنشون رو لیس زد
دازای: آخیش تشنم بود
چویا از حرصش دست دازای رو گاز گرفت
دازای: اروم تررر
چویا: ببین چقدر درد داره
دازای: باید عادت کنی چون من خوناشامم باید هر روز بهم خون بدی
چویا: و اگه ندم چی
دازای: اگه ندی کاری میکنم که نتونی راه بری
چویا که متوجه منظور دازای شد سرخ شد و گفت
«خیلی بیشوری»
دازای خندید و چویا هم اخم کرد و بعد یاد آکانه افتاد و به دازای نگاه کرد
چویا: راستی آکانه کجاست
دازای: گفتم بره
چویا: اهان
دازای: چویا کی ازدواج کنیم
چویا: هر وقت که پادشاه دستور بده
دازای: فردا چطوره
چویا: زود نیست
دازای: نه خیلی هم دیره من تا فردا صبر ندارم
چویا: هفته ی بعد چطوره؟
دازای: هوففف باشه
بیدار شد و حس کرد یکی بغلش کرده....سریع از روی تخت بلند شد و دازایو دید و خوشحال شد و اشک از چشمای اقیانوسیش سرازیر شد
دازای به چویا نگاه کرد و لبخندی زد و از روی تخت بلند شد و رو به روی چویا وایساد و بعد بغلش کرد و چویا هم محکم بغلش کرد و بوس بارونش کرد
دازای: دیدی گفتم میام دنبالت
چویا: اوهوم...ممنون دازای
دازای: بریم
چویا:اوهوم اما باید از دوستام خداحافظی کنم
دازای: نمیخواد بعضی وقتا میایم اینجا میبینیشون
چویا: باشه
دازای: خب الان بریم دیگه
چویا: لباسمو عوض کنم بعد
دازای: نمیخواد
چویا: اخه لباسم مناسب نیست اگه کسی اینجوری ببینتم چی
دازای:اگه کسی نگاهت کرد میکشمش
چویا: حداقل وایسا لباس بردارم
براید استایل بغلش کرد و رفتن جلوی آینه و تلپورت شدن به اتاق دازای
چویا رو گذاشت زمین و چویا پرید بغلش
چویا: عاشقتم نردبون
دازای: منم عاشقتم کوتوله
لبای نرمشو رو لبای دازای گذاشت و بوسیدش یکم گذشت نفس کم اورد و بوسه رو شکست
دازای: من یه دقیقه باید برم تو اینجا منتظرم باش
چویا: باشه
دازای رفت تو اتاق فئودور
الیس: داداشی چقدر دیر اومدی
دازای: ببخشید رفته بودم پیش هویج کوچولوم
فئودور:هویج منظورت چویاعه
دازای: اره
الیس:یعنی چویا اوردی
دازای: اره
الیس با ذوق رفت اتاق دازای و چویا رو دید و پرید بغلش و چویا لبخند زد
الیس: اجی چویا دلم برات تنگ شده بود
چویا: منم همینطور
فئودور و دازای هم اومدن تو اتاق
چویا با دیدن فئودور سرخ شد و زیر پتو قایم شد دازای تعجب کرد و یه دفعه یادش اومد چویا لباسش مناسب نیست رفت و الیس رو از چویا جدا کرد و دو تاشونم پرت کرد بیرون
دازای: ببخشید یادم نبود
چویا: خیلی احمقی
دازای نگاهشو به گردن خوش فرم چویا داد
دازای: هوممم خیلی وقته خون نخوردم
چویا رو انداخت رو تخت و روش خیمه زد و دندوناشو تو گردنش فرو کرد
چویا: اخ
دازای شروع کرد به مکیدن خونش و چویا آخ بلندی گفت بعد دندوناشو کشید بیرون و خون روی گردنشون رو لیس زد
دازای: آخیش تشنم بود
چویا از حرصش دست دازای رو گاز گرفت
دازای: اروم تررر
چویا: ببین چقدر درد داره
دازای: باید عادت کنی چون من خوناشامم باید هر روز بهم خون بدی
چویا: و اگه ندم چی
دازای: اگه ندی کاری میکنم که نتونی راه بری
چویا که متوجه منظور دازای شد سرخ شد و گفت
«خیلی بیشوری»
دازای خندید و چویا هم اخم کرد و بعد یاد آکانه افتاد و به دازای نگاه کرد
چویا: راستی آکانه کجاست
دازای: گفتم بره
چویا: اهان
دازای: چویا کی ازدواج کنیم
چویا: هر وقت که پادشاه دستور بده
دازای: فردا چطوره
چویا: زود نیست
دازای: نه خیلی هم دیره من تا فردا صبر ندارم
چویا: هفته ی بعد چطوره؟
دازای: هوففف باشه
- ۴۳.۲k
- ۱۳ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط