~حقیقت پنهان~

•پارت ۴•
چند هفته گذشت و روز های من تکراری شده بود و تنها دلخوشیم این بود که هر روز بعداز سر کار برم پیش شدو. دلم نمیومد که لباس سیاهم رو از تنم در بیارم و با این کار احساس میکردم دارم بهش خیانت میکنم. رفتار اینفینیت روز به روز غیر قابل تحمل تر میشد و سعی داشت خودش رو به من نزدیک تر کنه و از هر موقعیتی استفاده میکرد. می‌تونستم حس کنم که سعی داره با من لاس بزنه و این منو به شدت عصبی میکرد.
یه شب دیگه بود و من روی کاناپه لم داده بودم و آلبوم خاطر خودم و شدو رو مرور میکردم. مدتی گذشت و من حسابی خسته شده بودم و رفتم روی تخت تا بخوابم. چراغ خواب رو خاموش کردم و پتو رو تا چونم بالا کشیدم.
لایرا: °شب بخیر شدو...°
چراغ خوابم رو خاموش کردم و نمی‌دونم چقدر طول کشید ولی خوابم برد.
•:حدود ساعت های ۵:۳۰ صبح•
با صدای زنگ در از خواب بیدار شدم. اول یک بار، دوبار...و بعد شروع کرد به تند تند زنگ زدن و من حسابی شوکه شده بودم. سریع از تختم بلند شدم و یه اصلحه از زیر بالشتم برداشتم. با قدم های آروم به سمت در رفتم و از توی سوراخ چشمی نگاه کردم. کسی نبود. عجیب بود، هیچ چیزی عادی به نظر نمی‌رسید، شایدم من توهم زده بودم.
با یه حرکت سریع در رو باز کردم و اصلحه رو به سمت هر طرفی نشونه گرفتم و حواسم رو جمع کردم. ولی کسی اونجا نبود، هیچ کس... نگاهم رو به پایین دادم و روی پا دری یه نامه پیدا کردم. از قبل اونجا نبود و از ظاهرش فریاد می‌زد که هرچه سریعتر باید بازش کنم و بخونمش.
خم شدم و برش داشتم و در رو بستم. رفتم اتاقم و چراغ خوابم رو روشن کردم تا با دقت بهش نگاه کنم. هیچ مشخصاتی روی پاکت نوشته نشده بود و کاملا ناشناس بود. پاک رو پاره کردم و نامه رو باز کردم.
نامه: [ اگر واقعا دلت میخواد یه تغییر خوب توی زندگیت ایجاد کنی و انتقام دوستت شدو رو بگیری، فردا شب ساعت ۳:۰۰ صبح توی انبار متروکه حومه شهر منتظر باش. ]
شوکه شدم. این نامه از طرف کی بود؟ هدفش چی بود؟ از کجا اومده بود؟ از کجا درباره من میدونست؟ چرا میخواست کمکم کنه؟ سوالات مدام از ذهنم عبور میکردن و مغزم دنبال یه جواب منطقی میگشت. از طرفی دلم بال بال میزد که برم اونجا و از قضیه سر در بیارم ولی از طرف دیگه مطمئن نبودم که دارم خودمو وارد چی میکنم.