زِ من مخواه کنون با یقین کنم توبه

زِ من مخواه کنون با یقین کنم توبه
من از بهشت مگر میوه با یقین خوردم؟

قفس گشودی‌ام و ”اختیار” بخشیدی
همین که از قفست پَر زدم زمین خوردم!