🌙 دوشیزه ماه
🌙 دوشیزه ماه
قسمت سوم
لارا تمام شب را در جنگل گذرانده بود.
از وقتی مرد ناشناس ناپدید شده بود، دیگر جرئت نمیکرد به مسیرهای تاریک نزدیک شود. کنار درخت بزرگی نشسته بود و گردنبندش را در دست گرفته بود.
با صدایی آرام گفت:
«مامان... چرا اون مرد منو میشناخت؟ چرا گفت حقیقت رو بهم نگفتی؟»
ناگهان هلال نقرهای گردنبند روشن شد.
صدای مادرش از میان نور به گوش رسید.
«لارا... بالاخره تونستم باهات ارتباط برقرار کنم.»
لارا با خوشحالی گردنبند را به سینهاش فشرد.
«مامان! اون مرد کی بود؟!»
مادر ماه لحظهای سکوت کرد.
«اون یکی از نگهبانان ستارهی تاریکه... موجودی که سالها پیش میخواست نور ماه رو از بین ببره.»
لارا با تعجب پرسید:
«ولی چرا دنبال منه؟!»
مادرش آهسته پاسخ داد:
«چون گردنبندی که بهت دادم، فقط یه گردنبند معمولی نیست...»
✨ قلب ماه
نور گردنبند بیشتر شد.
مادر ماه ادامه داد:
«داخل این گردنبند، بخشی از نور و قدرت ماه وجود داره. اگه این نور به دست دشمن بیفته، میتونه دروازهی تاریکی رو باز کنه.»
لارا به گردنبند نگاه کرد.
«پس اون مرد میخواست گردنبند رو بدزده؟»
«بله... و اگه موفق بشه، ماه در خطر قرار میگیره.»
لارا با نگرانی گفت:
«من باید برگردم! همین الان!»
اما مادرش سرش را تکان داد.
«هنوز نمیتونی برگردی، لارا. دروازه بسته شده... و تا وقتی سه نور گمشده پیدا نشن، باز نخواهد شد.»
لارا با حیرت پرسید:
«سه نور گمشده؟!»
🗺️ نقشهی قدیمی
لارا تصمیم گرفت به دنبال نشانهای بگردد.
پس از ساعتها راه رفتن، به کلبهای قدیمی در میان جنگل رسید. درِ کلبه نیمهباز بود.
داخل آن، یک میز چوبی، چند کتاب قدیمی و نقشهای بزرگ از آسمان دیده میشد.
لارا به نقشه نزدیک شد.
سه نقطهی نورانی روی آن وجود داشت؛ یکی در میان کوهها، یکی در اعماق دریا و دیگری در شهری قدیمی.
زیر نقشه نوشته شده بود:
«وقتی ستارهی سیاه دوباره طلوع کند، وارث ماه باید سه نور گمشده را پیدا کند.»
لارا آهسته گفت:
«وارث ماه... یعنی من؟»
در همین لحظه، صدای قدمهایی از پشت در شنیده شد.
لارا سریع برگشت.
همان مرد ناشناس در چارچوب در ایستاده بود.
این بار چهرهاش واضحتر دیده میشد. موهای سیاه، چشمهایی سرد و لبخندی مرموز.
«بالاخره نقشه رو پیدا کردی، دوشیزه ماه.»
لارا دستش را روی گردنبند گذاشت.
«تو چرا دست از سر من برنمیداری؟!»
مرد لبخند زد.
«چون تو تنها کسی هستی که میتونه چیزی رو پیدا کنه که من سالها دنبالش بودم.»
لارا با عصبانیت گفت:
«من به تو کمک نمیکنم!»
مرد آرام به نقشه اشاره کرد.
«مجبور میشی... چون اولین نور، همین امشب بیدار میشه.»
ناگهان نقشه درخشید.
نقطهی اول، در میان کوهستان، روشن شد.
و از بیرون کلبه، صدای غرش بلندی به گوش رسید...
🌙 پایان قسمت سوم
قسمت سوم
لارا تمام شب را در جنگل گذرانده بود.
از وقتی مرد ناشناس ناپدید شده بود، دیگر جرئت نمیکرد به مسیرهای تاریک نزدیک شود. کنار درخت بزرگی نشسته بود و گردنبندش را در دست گرفته بود.
با صدایی آرام گفت:
«مامان... چرا اون مرد منو میشناخت؟ چرا گفت حقیقت رو بهم نگفتی؟»
ناگهان هلال نقرهای گردنبند روشن شد.
صدای مادرش از میان نور به گوش رسید.
«لارا... بالاخره تونستم باهات ارتباط برقرار کنم.»
لارا با خوشحالی گردنبند را به سینهاش فشرد.
«مامان! اون مرد کی بود؟!»
مادر ماه لحظهای سکوت کرد.
«اون یکی از نگهبانان ستارهی تاریکه... موجودی که سالها پیش میخواست نور ماه رو از بین ببره.»
لارا با تعجب پرسید:
«ولی چرا دنبال منه؟!»
مادرش آهسته پاسخ داد:
«چون گردنبندی که بهت دادم، فقط یه گردنبند معمولی نیست...»
✨ قلب ماه
نور گردنبند بیشتر شد.
مادر ماه ادامه داد:
«داخل این گردنبند، بخشی از نور و قدرت ماه وجود داره. اگه این نور به دست دشمن بیفته، میتونه دروازهی تاریکی رو باز کنه.»
لارا به گردنبند نگاه کرد.
«پس اون مرد میخواست گردنبند رو بدزده؟»
«بله... و اگه موفق بشه، ماه در خطر قرار میگیره.»
لارا با نگرانی گفت:
«من باید برگردم! همین الان!»
اما مادرش سرش را تکان داد.
«هنوز نمیتونی برگردی، لارا. دروازه بسته شده... و تا وقتی سه نور گمشده پیدا نشن، باز نخواهد شد.»
لارا با حیرت پرسید:
«سه نور گمشده؟!»
🗺️ نقشهی قدیمی
لارا تصمیم گرفت به دنبال نشانهای بگردد.
پس از ساعتها راه رفتن، به کلبهای قدیمی در میان جنگل رسید. درِ کلبه نیمهباز بود.
داخل آن، یک میز چوبی، چند کتاب قدیمی و نقشهای بزرگ از آسمان دیده میشد.
لارا به نقشه نزدیک شد.
سه نقطهی نورانی روی آن وجود داشت؛ یکی در میان کوهها، یکی در اعماق دریا و دیگری در شهری قدیمی.
زیر نقشه نوشته شده بود:
«وقتی ستارهی سیاه دوباره طلوع کند، وارث ماه باید سه نور گمشده را پیدا کند.»
لارا آهسته گفت:
«وارث ماه... یعنی من؟»
در همین لحظه، صدای قدمهایی از پشت در شنیده شد.
لارا سریع برگشت.
همان مرد ناشناس در چارچوب در ایستاده بود.
این بار چهرهاش واضحتر دیده میشد. موهای سیاه، چشمهایی سرد و لبخندی مرموز.
«بالاخره نقشه رو پیدا کردی، دوشیزه ماه.»
لارا دستش را روی گردنبند گذاشت.
«تو چرا دست از سر من برنمیداری؟!»
مرد لبخند زد.
«چون تو تنها کسی هستی که میتونه چیزی رو پیدا کنه که من سالها دنبالش بودم.»
لارا با عصبانیت گفت:
«من به تو کمک نمیکنم!»
مرد آرام به نقشه اشاره کرد.
«مجبور میشی... چون اولین نور، همین امشب بیدار میشه.»
ناگهان نقشه درخشید.
نقطهی اول، در میان کوهستان، روشن شد.
و از بیرون کلبه، صدای غرش بلندی به گوش رسید...
🌙 پایان قسمت سوم
- ۱۲۶
- ۲۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط