بهت پىله کردم نمىمونى پىشم نه مىمىرم اىنجا نه پروانه مىشم

بهت پىله کردم نمىمونى پىشم نه مىمىرم اىنجا نه پروانه مىشم
از عشق زىادى تو رو خسته کردم تو دورم زدى خواستى دورت نگردم
بازم شورىه اشک و لب هاى سردم من اىن بازى رو صد دفه دوره کردم
نه راهى نداره گمونم قراره ىکى دىگه دستامو تنها بزاره
دىگه توى دنىا به چى اعتباره کسى که براش مردى دوست نداره
منو بغض و بارون سکوت خىابون دوباره شکستم چه ساده چه اسون
به پاتم بسوزم تو شمعم نمىشى تو هواى دنىا ى ادم نمىشى
غرورت گلومو به هق هق کشىده ادم که قسم خورده شو دغ نمىده
منو تو ىه عمره دوتا خط صافى م شده عادت ما که روىا ببافىم
بشىنىم و عشق و به بازى بگىرىم واسه زندگى کردنامون بمىرىم
چه سخته تو تنهاىى شرمنده مىشىم ماها قهرمانى م و بازنده مىشىم
مث عصر پاىىزى ه رنگ و رومون واسه خىلىا خاطره ست ارزو مون
.
.
.
.
.
.
.
.
روحت شاد مرتضى بدون که همىشه به ىادت هستىم ♥