# 🤍 پارت ۳۵ | اتاقی برای تو...
# 🤍 پارت ۳۵ | اتاقی برای تو...
چند روز از اولین سونوگرافی گذشته بود.
هیونجین از وقتی عکس کوچولوشان را دیده بود، مدام دربارهی اتاق نوزاد حرف میزد.
صبح شنبه، پری با صدای باز و بسته شدن کشوها از خواب بیدار شد.
**پری:** هیونجین؟!
صدایی از اتاق دیگر آمد:
**هیونجین:** بله، خانم باردار؟
پری از تخت بلند شد و به سمت اتاق رفت. هیونجین جلوی لپتاپ نشسته بود و چندین عکس از اتاقهای نوزاد روی صفحه باز بود.
**پری:** داری چی کار میکنی؟
**هیونجین:** دارم اتاق بچهمون رو طراحی میکنم.
پری به صفحه نگاه کرد.
**پری:** تو از کی طراح دکوراسیون شدی؟
**هیونجین:** از وقتی فهمیدم قراره بابا بشم!
پری خندید و روی صندلی کنارش نشست.
**پری:** خب، ببینیم آقای طراح چه پیشنهادی داره.
هیونجین یکی از عکسها را نشانش داد؛ اتاقی با دیوارهای کرمرنگ، تخت کوچک چوبی و عروسکهای نرم.
**هیونجین:** این چطوره؟
**پری:** قشنگه... ولی من دوست دارم یه گوشهش کتابخونهی کوچولو داشته باشه.
**هیونجین:** کتابخونه؟
**پری:** آره. وقتی بزرگتر شد براش کتاب بخونیم.
هیونجین لبخند زد.
**هیونجین:** پس کتابخونه هم اضافه میشه.
***
ظهر همان روز...
آنها برای خرید چند وسیلهی اولیه به فروشگاه رفتند.
پری کنار قفسهی لباسهای نوزاد ایستاد و یک لباس سفید کوچک را برداشت.
**پری:** هیونجین، اینو ببین!
هیونجین لباس را از دستش گرفت و با تعجب نگاه کرد.
**هیونجین:** چقدر کوچیکه...
**پری:** خب، قراره تن یه نوزاد بشه!
**هیونجین:** نمیتونم تصور کنم یه روز توی این لباس ببینمش.
پری لباس را داخل سبد گذاشت.
کمی جلوتر، هیونجین یک جفت جوراب کوچک پیدا کرد و آنها را برداشت.
**پری:** اونا رو هم میخوای؟
**هیونجین:** معلومه. کوچولومون نمیتونه با پاهای سرد بزرگ بشه!
**پری:** هنوز به دنیا نیومده، تو براش نگران جورابشی؟
**هیونجین:** من از الان مسئولیتپذیرم!
***
شب...
خریدها روی مبل پخش شده بودند. پری یکییکی لباسها را مرتب میکرد و هیونجین مشغول جمع کردن جعبهها بود.
ناگهان پری یکی از لباسهای کوچک را روی شکمش گذاشت.
**پری:** هیونجین؟
**هیونجین:** جانم؟
**پری:** فکر میکنی دختر باشه یا پسر؟
هیونجین کنار او نشست.
**هیونجین:** نمیدونم. ولی هرچی باشه، خوشحالم که قراره بچهی ما باشه.
بعد دستش را روی دست پری گذاشت.
**هیونجین:** فقط امیدوارم وقتی بزرگ شد، بدونه چقدر قبل از دیدنش دوستش داشتیم.
پری سرش را روی شانهی او گذاشت.
**پری:** مطمئنم میفهمه.
هیونجین به لباس کوچکی که میان دستهای پری بود نگاه کرد.
خانهشان دیگر فقط خانهی دو نفر نبود؛ کمکم داشت برای حضور یک مهمان کوچک آماده میشد.
**ادامه دارد... 🤍🧸**
چند روز از اولین سونوگرافی گذشته بود.
هیونجین از وقتی عکس کوچولوشان را دیده بود، مدام دربارهی اتاق نوزاد حرف میزد.
صبح شنبه، پری با صدای باز و بسته شدن کشوها از خواب بیدار شد.
**پری:** هیونجین؟!
صدایی از اتاق دیگر آمد:
**هیونجین:** بله، خانم باردار؟
پری از تخت بلند شد و به سمت اتاق رفت. هیونجین جلوی لپتاپ نشسته بود و چندین عکس از اتاقهای نوزاد روی صفحه باز بود.
**پری:** داری چی کار میکنی؟
**هیونجین:** دارم اتاق بچهمون رو طراحی میکنم.
پری به صفحه نگاه کرد.
**پری:** تو از کی طراح دکوراسیون شدی؟
**هیونجین:** از وقتی فهمیدم قراره بابا بشم!
پری خندید و روی صندلی کنارش نشست.
**پری:** خب، ببینیم آقای طراح چه پیشنهادی داره.
هیونجین یکی از عکسها را نشانش داد؛ اتاقی با دیوارهای کرمرنگ، تخت کوچک چوبی و عروسکهای نرم.
**هیونجین:** این چطوره؟
**پری:** قشنگه... ولی من دوست دارم یه گوشهش کتابخونهی کوچولو داشته باشه.
**هیونجین:** کتابخونه؟
**پری:** آره. وقتی بزرگتر شد براش کتاب بخونیم.
هیونجین لبخند زد.
**هیونجین:** پس کتابخونه هم اضافه میشه.
***
ظهر همان روز...
آنها برای خرید چند وسیلهی اولیه به فروشگاه رفتند.
پری کنار قفسهی لباسهای نوزاد ایستاد و یک لباس سفید کوچک را برداشت.
**پری:** هیونجین، اینو ببین!
هیونجین لباس را از دستش گرفت و با تعجب نگاه کرد.
**هیونجین:** چقدر کوچیکه...
**پری:** خب، قراره تن یه نوزاد بشه!
**هیونجین:** نمیتونم تصور کنم یه روز توی این لباس ببینمش.
پری لباس را داخل سبد گذاشت.
کمی جلوتر، هیونجین یک جفت جوراب کوچک پیدا کرد و آنها را برداشت.
**پری:** اونا رو هم میخوای؟
**هیونجین:** معلومه. کوچولومون نمیتونه با پاهای سرد بزرگ بشه!
**پری:** هنوز به دنیا نیومده، تو براش نگران جورابشی؟
**هیونجین:** من از الان مسئولیتپذیرم!
***
شب...
خریدها روی مبل پخش شده بودند. پری یکییکی لباسها را مرتب میکرد و هیونجین مشغول جمع کردن جعبهها بود.
ناگهان پری یکی از لباسهای کوچک را روی شکمش گذاشت.
**پری:** هیونجین؟
**هیونجین:** جانم؟
**پری:** فکر میکنی دختر باشه یا پسر؟
هیونجین کنار او نشست.
**هیونجین:** نمیدونم. ولی هرچی باشه، خوشحالم که قراره بچهی ما باشه.
بعد دستش را روی دست پری گذاشت.
**هیونجین:** فقط امیدوارم وقتی بزرگ شد، بدونه چقدر قبل از دیدنش دوستش داشتیم.
پری سرش را روی شانهی او گذاشت.
**پری:** مطمئنم میفهمه.
هیونجین به لباس کوچکی که میان دستهای پری بود نگاه کرد.
خانهشان دیگر فقط خانهی دو نفر نبود؛ کمکم داشت برای حضور یک مهمان کوچک آماده میشد.
**ادامه دارد... 🤍🧸**
- ۱۳۴
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط