you are my end-last part
سونهی:من دیگه خسته شدم مینهو دیگه نمیتونم. بهت گفتم قراره این باند از هم بپاچه تا خون های ریخته شده جبران بشه. الان وقتشه
مینهو:چی میگی؟ وقت چیه؟
سونهی:برو پشت اون دیوارا پناه بگیر مینهو. زود!
مینهو:چرا اخه؟ میخوای چه کار کنی؟
سونهی:گفتم بروو!
مینهو رفت پشت نزدیکترین دیوار پناه گرفت. هنوز گوشی دستش بود
سونهی:بدون با تمام وجودم عاشقتم. بیا توی زندگی بعدیمون مثل دوتا ادم عادی همدیگه رو ببینیم و عاشق هم بشیم. تو پایان منی
و قبل از اینکه مینهو چیزی بگم صدای انفجار همه جا رو گرفت. اون ساختمون بلند منفجر شده بود و داشت توی اتش میسوخت
مینهو:سونهیییی نهههههههه
با شنیده شدن صدای انفجار تیم پشتیبانی هم خودشو رسونده بود اونجا. مینهو میخواست وارد ساختمون اتش گرفته بشه که سونگمین جلوشو گرفت
مینهو:بذار برم
سونگ:کجا میخوای بری؟ میمیری!
مینهو:سونهی اونجاست. باید نجاتش بدم
سونگ:سونهی؟ چرا باید اینجا باشه؟
مینهو:اون.. اون رئیس بود تمام مدت
دست سونگمین با شنیدن این حقیقت شل شد. حقیقت باورنکردنی بود. اون دختر شیرین و مظلوم تمام مدت یکی از خطرناک ترین خلافکار های کشور بوده؟ ممکنه مگه؟
یکم که اتش فروکش کرد و اتشنشان ها اتش رو خاموش کردن. اتشنشانی برای بیرون اورد جسد های داخل ساختمون رفت. یکی یکی ادم از اونجا بیرون میومد ولی مینهو منتظر بود اتشنشان ها با سونهی عزیزش که فقط یکم زخمی شده بیرون بیان اما...
2 سال بعد:
گل ها رو روی مزار روبروش گذاشت و خودش کنارش نشست.
مینهو:دو سال از نبودت میگذره و من هنوز به نبودت عادت نکردم.. کاش میشد به خودم بگم تو رفتی یه سفر خارجی و دیگه بر نمیکردی ولی صحنه ی سوختن اون ساختمون، جسم بی جونت که اتشنشان بیرون اورد جلوی چشمامه. هر روز و هر شب.
قطره اشکی از روی گونه اش سر خورد
مینهو:هر وقت زمانش برسه میام پیشت سونهی عزیزم. بعد توی زندگی بعدیمون مثل دوتا ادم عادی عاشق هم میشیم و تا اخر عمرمون در کنار هم زندگی میکنیم..منی که 2 سال پیش هر روز ارزوی مرگتو داشتم حالا ببین اصلا نمیتونم نبودت رو تحمل کنم. هنوزم خودم رو بابت اون حرفایی که اونشب بهت زدم نمیبخشم ولی تو منو ببخش باشه؟ تا همیشه عاشقتم
#استری_کیدز #فیکشن، #سناریو #لینو
مینهو:چی میگی؟ وقت چیه؟
سونهی:برو پشت اون دیوارا پناه بگیر مینهو. زود!
مینهو:چرا اخه؟ میخوای چه کار کنی؟
سونهی:گفتم بروو!
مینهو رفت پشت نزدیکترین دیوار پناه گرفت. هنوز گوشی دستش بود
سونهی:بدون با تمام وجودم عاشقتم. بیا توی زندگی بعدیمون مثل دوتا ادم عادی همدیگه رو ببینیم و عاشق هم بشیم. تو پایان منی
و قبل از اینکه مینهو چیزی بگم صدای انفجار همه جا رو گرفت. اون ساختمون بلند منفجر شده بود و داشت توی اتش میسوخت
مینهو:سونهیییی نهههههههه
با شنیده شدن صدای انفجار تیم پشتیبانی هم خودشو رسونده بود اونجا. مینهو میخواست وارد ساختمون اتش گرفته بشه که سونگمین جلوشو گرفت
مینهو:بذار برم
سونگ:کجا میخوای بری؟ میمیری!
مینهو:سونهی اونجاست. باید نجاتش بدم
سونگ:سونهی؟ چرا باید اینجا باشه؟
مینهو:اون.. اون رئیس بود تمام مدت
دست سونگمین با شنیدن این حقیقت شل شد. حقیقت باورنکردنی بود. اون دختر شیرین و مظلوم تمام مدت یکی از خطرناک ترین خلافکار های کشور بوده؟ ممکنه مگه؟
یکم که اتش فروکش کرد و اتشنشان ها اتش رو خاموش کردن. اتشنشانی برای بیرون اورد جسد های داخل ساختمون رفت. یکی یکی ادم از اونجا بیرون میومد ولی مینهو منتظر بود اتشنشان ها با سونهی عزیزش که فقط یکم زخمی شده بیرون بیان اما...
2 سال بعد:
گل ها رو روی مزار روبروش گذاشت و خودش کنارش نشست.
مینهو:دو سال از نبودت میگذره و من هنوز به نبودت عادت نکردم.. کاش میشد به خودم بگم تو رفتی یه سفر خارجی و دیگه بر نمیکردی ولی صحنه ی سوختن اون ساختمون، جسم بی جونت که اتشنشان بیرون اورد جلوی چشمامه. هر روز و هر شب.
قطره اشکی از روی گونه اش سر خورد
مینهو:هر وقت زمانش برسه میام پیشت سونهی عزیزم. بعد توی زندگی بعدیمون مثل دوتا ادم عادی عاشق هم میشیم و تا اخر عمرمون در کنار هم زندگی میکنیم..منی که 2 سال پیش هر روز ارزوی مرگتو داشتم حالا ببین اصلا نمیتونم نبودت رو تحمل کنم. هنوزم خودم رو بابت اون حرفایی که اونشب بهت زدم نمیبخشم ولی تو منو ببخش باشه؟ تا همیشه عاشقتم
#استری_کیدز #فیکشن، #سناریو #لینو
- ۶.۷k
- ۰۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط