خسته و دربدر شهر غمم

خسته و دربدر شهر غمم

شبم از هرچه شبه سیا تره

زندگی زندونه سرد کینه هاس

رو دلم زخم هزارتا خنجره

چی میشد اون دستای کوچیکو گرم

رو سرم دسته نوازش میکشید

بستر تنهایی و سرد منو

بوسه ی گرمی به آتش میکشید

چی میشد تو خونه ی کوچیکه من

غنچه های گل غم وا نمیشد

چی میشد هیچکسی تنهام نمیذاشت

جز خدا هیچ کسی تنها نمیشد

من هنوز دربدر شهر غمم

شبم از هرچی شبه سیا تره

زندگی زندونه سرد کینه هاس

رو دلم زخم هزارتا خنجره

من هنوز دربدر شهر غمم

شبم از هرچه شبه سیا تره

زندگی زندون سرد کینه هاس

رو دلم زخم هزارتا خنجره