چرامنپارت
◈ ━━━━━━━ ⸙ چرامن(پارت18) ⸙ ━━━━━━━ ◈
صدای کلید انداختن تو در میاد
ارمان: اتوساس
اتوسا: ارمان کودوم گوری
ارمان: یه زره با لطافت حرف بزنی به جایی بر نمیخوره
اتوسا: با اون پیام کله صبحت...
شهاب: سلام
اتوسا: شهاب؟
شهاب: چقد بزرگ شده خدا
اتوسا: شیوا کجاس؟
ارمان: اونم میاد
اتوسا: حالش خوبه؟
(شهاب سرشون به نشانه تأیید تکون میده)
اتوسا: دلم براش یه زره شده کاش من جاش بودم
شهاب: خداکنه هیچ دختری جاش نباشه
مامانم ارمانو اتوسا: بچها، بیایین بالا چای ریختم
شهاب: مرسی خاله جان من کار دارم باید برم
مامان اتوسا: حالا بیا بالا چایتو بخور
شهاب: ببخشید کارم واجبه
خدافظ بچها میبینمتون
(ارمانو اتوسام خداحافظی میکنن)
ارمان: اتوسا میتونی یه چند روز حواست به ینفر باشه
اتوسا: بله؟
ارمان: موضوع شیواعه اگه بفهمن کجاس دیگه ولکن نیست خونه ما تنها جاییکه بهش شک نمیکنن
اتوسا: نکنه توقع داری به مامان بگم
ارمان: نه فقط نزار مامان بابا چیزی بفهمن
اتوسا: کی از دستت راحت میشم
ارمان: وقتی بمیرم
اتوسا محکم با کیفش میزنه به ارمان
ارمان: ای مامان این منو میزنه
مامان: بشینید ببینم خرس گنده شدید هنوز بهم میپرین
(خطاب به ارمان) چی گفتین پایین سه ساعت بهم؟
(شیوا تعجب زده به ارمان نگاه میکنه)
ارمان لیوان چایشو برمیداره میگه: هیچی یاد خاطرات بچگی افتاده بودیم
مامان: ارمان من بزرگت دروغ نگو
اخرش لو میری
(چای تو گلو ارمان میپره شیوا میزنه به پشتش)
ارمان: اخه مادر من چه دروغی دارم بگم
مامان: باشه حالا خودتو خفه نکن
(پسی بعدتر)
ارمان از پله ها حیات پایین میادو میره تو زیر زمین
ارمان؛ برم ببینم این شمارهه از کجاس
فقط اومید وارم به بن بست مافیا نخورم
{شهاب}
برم خونه ببینم اونجا چخبره
ماشین گیر داشتو استرارت نمیخورد بعد چند بار امتحان کردن بلخره روشن شد
(ن: کمی بعد تر،، خیلی بعد تر،، خیلی خیلی بعد تر خب دیگه بسه)
شهاب: عالیه صدای دلنشین پدر
قراره کلی فوش بخورم، به درک
کمر بندو باز کردمو از ماشین پیاده شدم
به محظ ورود به خونه
♡تا پارت بعد به درود♡
𝔜𝔞𝔰𝔥𝔦𝔯𝔬 ℌ𝔞𝔯𝔞𝔫𝔬
صدای کلید انداختن تو در میاد
ارمان: اتوساس
اتوسا: ارمان کودوم گوری
ارمان: یه زره با لطافت حرف بزنی به جایی بر نمیخوره
اتوسا: با اون پیام کله صبحت...
شهاب: سلام
اتوسا: شهاب؟
شهاب: چقد بزرگ شده خدا
اتوسا: شیوا کجاس؟
ارمان: اونم میاد
اتوسا: حالش خوبه؟
(شهاب سرشون به نشانه تأیید تکون میده)
اتوسا: دلم براش یه زره شده کاش من جاش بودم
شهاب: خداکنه هیچ دختری جاش نباشه
مامانم ارمانو اتوسا: بچها، بیایین بالا چای ریختم
شهاب: مرسی خاله جان من کار دارم باید برم
مامان اتوسا: حالا بیا بالا چایتو بخور
شهاب: ببخشید کارم واجبه
خدافظ بچها میبینمتون
(ارمانو اتوسام خداحافظی میکنن)
ارمان: اتوسا میتونی یه چند روز حواست به ینفر باشه
اتوسا: بله؟
ارمان: موضوع شیواعه اگه بفهمن کجاس دیگه ولکن نیست خونه ما تنها جاییکه بهش شک نمیکنن
اتوسا: نکنه توقع داری به مامان بگم
ارمان: نه فقط نزار مامان بابا چیزی بفهمن
اتوسا: کی از دستت راحت میشم
ارمان: وقتی بمیرم
اتوسا محکم با کیفش میزنه به ارمان
ارمان: ای مامان این منو میزنه
مامان: بشینید ببینم خرس گنده شدید هنوز بهم میپرین
(خطاب به ارمان) چی گفتین پایین سه ساعت بهم؟
(شیوا تعجب زده به ارمان نگاه میکنه)
ارمان لیوان چایشو برمیداره میگه: هیچی یاد خاطرات بچگی افتاده بودیم
مامان: ارمان من بزرگت دروغ نگو
اخرش لو میری
(چای تو گلو ارمان میپره شیوا میزنه به پشتش)
ارمان: اخه مادر من چه دروغی دارم بگم
مامان: باشه حالا خودتو خفه نکن
(پسی بعدتر)
ارمان از پله ها حیات پایین میادو میره تو زیر زمین
ارمان؛ برم ببینم این شمارهه از کجاس
فقط اومید وارم به بن بست مافیا نخورم
{شهاب}
برم خونه ببینم اونجا چخبره
ماشین گیر داشتو استرارت نمیخورد بعد چند بار امتحان کردن بلخره روشن شد
(ن: کمی بعد تر،، خیلی بعد تر،، خیلی خیلی بعد تر خب دیگه بسه)
شهاب: عالیه صدای دلنشین پدر
قراره کلی فوش بخورم، به درک
کمر بندو باز کردمو از ماشین پیاده شدم
به محظ ورود به خونه
♡تا پارت بعد به درود♡
𝔜𝔞𝔰𝔥𝔦𝔯𝔬 ℌ𝔞𝔯𝔞𝔫𝔬
- ۱.۳k
- ۱۹ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط