چندی است نمی بینمت،

چندی است نمی بینمت،
دل بیقرار و چشم خسته،
بازم تراس خونه و جای همیشگی،
هوا سرد و بارونی است، تاریکی بر سیاهی شب حکمروایی میکند،
تا مهتابی نباشد که ستاره ام سو سو بزند،
تنها در خیال با تو بودن نام قشنگت را برای سکوت تنهایی، تو تراس قلبم زمزمه میکنم تا بدانی که به یادت هستم، اما،،،
اما بلاتکلیف و خسته از شب های تکراری که هر صبح بدون تو به بیداری میرسد،، ،، مخاطب خاص. ، ،،، ،
دیدگاه ها (۱)

پارت ۶

کن نیچیوا ❤️‍🔥اومدم با پارت ۴ این سناریو ی شاهکار...لایک پار...

### **پارت دوم: تصادف در کارگاه موسیقی**روز بعد، استاد پروژه...

پارت: 27 (بخش4) **زاویه دید: زین**بارون پاییزی شروع شده بود؛...

اشکم درومد تووووووف تو این زندگی . . ...

#قسمت نهمراحیل: چشمانم را باز کردم. همه جا تاریک بود. سرِ جا...

صدای زوزه ی باد می اید صدای ادمی خسته صدا ی اب می اید کمی ...

اکرم محمدی شاعر تهرانی

***کنار مشتي خاک در دوردست خودم تنها نشسته ام نوسان خاک ها ش...

سناریو ساسونارو# 🩸 **ماه و خورشید: افسانه‌ی خون و اشک** ☀️ ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط