من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا

من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا


من از کجا غم باران و ناودان ز کجا



چرا به عالم اصلی خویش وانروم


دل از کجا و تماشای خاکدان ز کجا



چو خر ندارم و خربنده نیستم ای جان


من از کجا غم پالان و کودبان ز کجا



هزارساله گذشتی ز عقل و وهم و گمان


تو از کجا و فشارات بدگمان ز کجا



تو مرغ چارپری تا بر آسمان پری


تو از کجا و ره بام و نردبان ز کجا



کسی تو را و تو کس را به بز نمی‌گیری


تو از کجا و هیاهای هر شبان ز کجا



هزار نعره ز بالای آسمان آمد


تو تن زنی و نجویی که این فغان ز کجا



چو آدمی به یکی مار شد برون ز بهشت


میان کژدم و ماران تو را امان ز کجا



دلا دلا به سررشته شو مثل بشنو


که آسمان ز کجایست و ریسمان ز کجا



شراب خام بیار و به پختگان درده


من از کجا غم هر خام قلتبان ز کجا



شرابخانه درآ و در از درون دربند


تو از کجا و بد و نیک مردمان ز کجا



طمع مدار که عمر تو را کران باشد


صفات حقی و حق را حد و کران ز کجا



اجل قفس شکند مرغ را نیازارد


اجل کجا و پر مرغ جاودان ز کجا



خموش باش که گفتی بسی و کس نشنید


که این دهل ز چه بام‌ست و این بیان ز کجا