forced marriage part15

ازدواج اجباری پارت ۱۵

چند روز از اون روز استخر گذشته بود. خونه دیگه اون سکوت سنگین رو نداشت، ولی آرامش هم واقعی نبود. بیشتر شبیه یه آتش نیم‌سوز بود که هر لحظه ممکن بود شعله بکشه.

جونگ‌کوک گاهی بی‌دلیل به ا.ت زل می‌زد. نه مثل قبل برای تهدید یا جنگیدن، بیشتر انگار می‌خواست بفهمه چی توی ذهنش می‌گذره. اما وقتی ا.ت متوجه می‌شد، سریع نگاهشو می‌گرفت و با سردی جواب می‌داد:
– مشکلی داری؟

و جونگ‌کوک فقط با همون لحن جدی و کوتاه می‌گفت:
– هنوز نه.

ا.ت هم بی‌تفاوت سرشو پایین می‌انداخت، اما ته دلش یه جور عجیبی می‌لرزید. نمی‌خواست نشون بده، ولی این نگاه‌ها کم‌کم داشت دیوار لجبازیشو ترک می‌داد.

شبا، هر دو توی اتاق‌های جدا بودن. ولی گاهی صدای نفس‌های خسته‌شون، یا قدم زدن بی‌دلیل توی راهرو باعث می‌شد ناخودآگاه به هم فکر کنن. هر کدوم می‌خواست وانمود کنه که بقیه براش مهم نیستن، ولی هر ثانیه بیشتر گیر می‌افتادن.

یه شب، ا.ت توی آشپزخونه دنبال چیزی می‌گشت. در یخچالو بست، برگشت… و ناگهان دید جونگ‌کوک هم همون‌جاست. سکوتی سنگین بینشون افتاد.

جونگ‌کوک بدون حرف رفت جلو، یه لیوان برداشت و آب ریخت. دستاش هنوز خیس بود و چند قطره روی میز افتاد. ا.ت ناخودآگاه نگاه کرد به رگ‌های برجسته‌ی دستش، بعد سریع سرشو برگردوند.

– چرا انقدر ساکتی؟ – جونگ‌کوک پرسید.

– چون حرف زدن با تو بیشتر از سکوت اذیتم می‌کنه. – ا.ت جواب داد.

جونگ‌کوک خندید، خنده‌ای کوتاه و پر از طعنه.
– ولی سکوتت بیشتر از حرفات ذهنمو مشغول می‌کنه.

ا.ت جا خورد، اما چیزی نگفت. لیوانشو برداشت و با عجله از آشپزخونه بیرون رفت.
جونگ‌کوک همون‌جا موند، دستاشو توی جیبش کرد و زیر لب گفت:
– یه روزی خودت می‌فهمی… این بازی بینمون خیلی وقت پیش از کنترل خارج شده.