کابوس من (پارت۲)

از زبان شدو🖤
بوممممم
صدای شلیک موشک هارو شنیدم.سریع ماریا رو با خودم بردم به یه جای امن.
جرالد:شدو ماریا رو کجا میبری؟
میبرمش یه جای امن.
ماریا:پس پدربزرگ چی میشه شدو؟
جرالد:شما ها برید!اینجا امن نیست.
ماریا:اما پدربزرگ😢
جرالد:عزیزم گریه نکن.
ماریا:پ..پدربزرگ😢(باگریه)
جرالد:شدو پیشته و ازت مراقبت میکنه میتونی به اون تکیه کنی عزیزم.
ماریا:🥲
جرالد:شدو.
شدو:من با تمام وجودم و تا آخرین لحظه از عمرم از ماریا محافظت میکنم.
ماریا رو گرفتم و زود بردمش توی اتاقش.
ماریا:شدو😪
شدو:چیزی شده ماریا؟
ماریا:من...من...تا حالا از پدربزرگ انقدر دور نشده بودم..من کسی رو جز اون ندارم.(باگریه)
شدو:حالا تو منو داری.😊
ماریا بغلم کرد و منم بغلش کردم.بعد با هم فرار کردیم با یه سفینه ی کوچولو ولی افراد نیروگاه گان فهمیدن و سفینه رو نابود کردن و بدو بدو اومدن تا منو بگیرن سریع از ماریا محافظت کردم تا آسیب نبینه که یک دفعه حس عجیبی بهم دست داد و بیهوش شدم.
نکته:قبل از هر چیزی باید دوباره اشاره کنم که این رمان زندگی شدو رو نشان می‌دهد و همه ی اینها از زبان شدو هست و شدو اینها را دوره می‌کند و باید بگویم که اگر زده است به زبان ماریا یا سونیک و ...اینها را روایت داستان و همان نویسنده نوشته است و نویسنده در زبان شدو نقشی نداشته است.
از زبان ماریا🤍
دیدم شدو بیهوش شد سریع شدو رو بلند کردم و از دست سرباز ها فرار کردم. شدو رو گذاشتم تو محفظه تا اون رو به زمین بفرستم که شدو بیدار شد.
از زبان شدو🖤
دیدم توی یک محفظه هستم و ماریا بیرون محفظه.
ماریا:شدو..من..من..دوست دارم❤
شدو:ماریا اینجا چه خبره تو....تو..
ماریا:اینجا باید خداحافظی کنیم🙂
شدو:نه نه ما درستش میکنیم باید راه حل دیگه ای هم باشه.
ماریا:آروم باش شدو چیزی نمیشه پروفسور اینجاست.من و پروفسور بعد از اینکه او رفتی ما با یه محفظه ی دیگه میایم😊
خیالم از این حرف ماریا راحت شد و نشستم رو صندلی محفظه که یک دفعه بووم.
ماریا:وای خدای من این از کجا اومد!؟
ادامه دارد...